Bi—

L jb! TenR g— 2 2. 3. S⸗ S-

Emeſtre effluxit ſpatium, quum, ad ſolemnem le- S gum academicarum Praelectionem, Cal. luliis in- ſtitutam, inuitaturus, de primo academiae Giſſenſi⸗ Reclore, de quo tantae fuerant eruditorum Haſſorum diffenſiones, diſſerui. In praeſens animus eſt, omne⸗ Ludo- uicianae noſtrae Rectores recenſere. Licet enim quidam, qui poſt reſtauratam hanc academiam fuerunt, enarrati ſint a IO.IVSTO VALENTINI in Parnaſſo Haſſiaco ab an. 165J0. ad an. vsque 1685.& aCHRISTOPH. DENSTADIO in mnemoſyno acad. iluſiri- Eiſſenſium atbenati, Vsque ad annum 1694. Priores tamen nullibi, nec poſteriores ad- huc recenſiti exſtant. Nec cauſſam video, cur haee aca- demia hac in re ceteris quidquam cedere debeat, quum permultarum aliarum a) Rectores curate relatos habea- mus. Neque non dignitas haec magnifica, inque aca- demiis ſumma, hoc meretur: quam tamen vt multis prae: dicem, inſtituti mei ratio iam non permittit. Vbertim hoc praeſtitit Daniae quondam polyhiſtor THOM. BAKRTHOLINVS orat. de Redtoris academici dignitate, vt FKl.

4) V. c. Lipfievſis, quos dederunt ZͤäA40H. SCHNEIDERVS chrov. Lipſ pag. 32¹. ſq.& HENR. PI PINGIVS, ſummus oſtmodum in Saxonia theologus, r Lipſ. Sectorem magnif. D. SELIGMANNVM, ſocer um, epiſtola, qua Aepeſttam purpuram ipß gratulatus eſt, ſimulque Rettorum a- cad. Lipſe qui ſaeculo proxime elapſo ſibi innicem ſucceſſerunt, ſlabum exbibuit, 1700. quat cius ſyntagm. diſſertt. academ poſtea acceſſit p. 42§. ſqq.