*————
opinor ſummum dum viueret Bielefeldium, ſingulare olim huius Academiæ ornamentum, virumque per varios vitæ caſus, multaque rerum diſerimina exercitatiſſimum, quandoquidem fæpiuscule, ſic ut ridendo dicere verum velle videretur, pro- nuntiantem audiuimus: Gieſſam eſſe cotem, Gieſſen ſey ein Schleiffſtein. Quæ vox neſcio quamobrem tam auidis o- mniumauribus excepta eſt, altaque mente repoſta manſit, ut Prouerbii nunc vice paſſim in Haſſia uſurpetur. Sed ma⸗ num de tabula!
Co NCLVSITO.
Conuerto nunc orationem meam ad adoleſcentes aliquot, ſolennl rltu per me ex illuſtri hoc Pædagogio manumittendos quaſi,& in liber- tatem academicam vindicandos. Quos inter primo loco euoco te, N. N. te item N. N.&c. Satis diu eſt, adoleſcentes optimi, quod in MMluſtri hoc Pædagogio culturæ animi ingeniique patientem, ut cum Horario loquar, aurem commodauiſtis. Satis diu hic cotem doctrinæ &c diſciplinæ paſſi eſtis. Satis diu in umbra Scholæ delituiſtis, pallioque nxuos, ætatis vel educationis vitio adhuc vobis forte inhærentes, aue prauortum conſortio contractos obtexiſtis. Prodeundum nunc vobis eſt in publicam totius Academiæ lucem, deponendum pallium, gladiusque libertatis academicæ inſigne accingendus. Hic dies aliam vitam, alios mores poſtulat. Sed nolite tam ſubita rerum commutatione efferri ani- mo, quin porius cogitate primo, quantillum illud ſit, quod adhuc didi- ceritis,&e quantum e contrario ſit, quod neſciatis, deinde perpendite quæſo, quam longe abſitis ab illa moris ingeniique elegantia, quæ noſtro ſeculo ab hominibus eruditis vel maxime exigitur,& ſine qua exquiſitiſſima alioqui doctrina contemtui ſæpe habetur& ludibrio. Vltro igitur vos ſubmitrite diſciplinæ academicæ, animumque porro magis magisque o-
timarum artium ſtudio expoliri& acui ſinite. Cauete denique, ne Ubertate accademica unquam abutamini, quin ipſum cauete dedecus, cer- tiſſiwam male moratorum& infrenium hominum mercedem, Sic fu- turum tandem eſt, ut ſtudia veſtra& ſcholaſtica& academica ad optatam metam perueniant, cedantque in diuini Numinis gloriam,& teipublicæ ſacræ æque, ac ciuilis& litteratæ, commodum& incrementum. Quod reli- uum eſt, Deum imortalem precor, ut hæc omnia fauſta ac felicia& vobis, &c illuſtri huic Pædagogio,& toti Academiæ,& Rectori eius magnifi=
co,& nobis uniuerſis ac ſingulis euenite iubeat- 3
FINIS.