ris, dotecue pie⸗ ae ſubtiliter diſſerendo pellem ouinam ipſis detraxeris.* Préeterea TE alibi iam in libris“ lectorum animos contra Socinianum venenum corroboraſſe, mihi ſuc- currebat. Quæ omnia, quoties adtentius paullo conſidera- ui, conſideraui autem ſæpiſſime: toties non potui non in haſce incidere cogitationes: felicem eſſe almam Gieſſenſem, quod eiusmodi theologis adhuc abundauerit, qui cæleſtem doctrinam contra quosuis eius tum apertos, tum clandeſti- nos, hoſtes, præcipue autem Socinianos, adſerere, eius- que decus conſeruare ſummo ſtudio& incredibili labore ſtu- duerint; felicem eam eſſe, quod nunc TE, vir venerande, felici fidere ornetur, cui idem pro veritate vigilandi eamdem- que defendendi ſtudium ſemper fuit commendatiſſimum. Magna profecto lux adfulget Gieſſe, quæ rE læta& hilaris exſpectat; quum IE contra mœcſtiſſima mente, multis ta- men cum piis votis, Hala dimittat rVvvMque abitum e patria acerbiſſime deploret. Neque enim Haſſiacæ inuidere debe-

mus, quod diuino illi beneficio contigit. Iniurii ſic in Deum, eccleſiæ rectorem, eſſemus: cuius omnino prouidentia ac- cidiſſe crediderim, vt Ludouieiana, quæ hoc ſæculo morte quinque præſtantiſſimorum theologorum„quorum omni- um Loannis nomen fuit, 10. ERN. GERHARDI, 10. HENR. . MAII,

*In vberiori diſ. tbeol. inauU*r Veluti in inſtirur. berm. gurali, tractatus ſpeciem præ ſacræ,& in exercitarionibus ſe ferente, quæ pellir ouina, So- bermeneuricir vt præuiis indi- cinionir detracta, ſi aer die cibus, nullo negotio, videri XXVIII.Iunii huius 173 1. anni poteſt. eruditorum examini ſubmiſſa.