4

3. Atheiſino indubiam viã ſtruunt prineipia Car- teſiana. Non obſtante edreſtrictione, quaã illa non divinis ſeu naturalibus applicanda tradunt. Si enim communia hactenus adducta argumenta exiſtentiam Dei certò&evi- denter non probartt, nec Carteſii ideales rationes eandé demonſtrare poſſunt, dubius relinquor& atheiſino proximus.

4. Perquam noxium principium eſt, ita ſimplici⸗ eiter poſitum: Deomnibus eſſe dubitandum, niſi evi- dentes ponantur probationes: Et, ſiomnia ea falſa dixe- ris, juxta Carteſium, quæcunque à ſenſibus hauſta ſunt, fallit Chriſti provocatio, quæ ad ſenſuum eſt experiẽtiam, & illi provocanti credens, Thomas, falli potuit,& forte deceptus erit.—

ſ. Specioſa quidẽ auditur propoſitio, ut liberè phi- loſophari queamus, ſingulis renunciandum cſſe præjudi- ciis atque omnia ſupp oſita dimittenda eſſe. Sed juſta hæc non eſtad illuſtrandam perficiendamque philoſophiam methodus, niſi erutos velis cũ fatuo illo philoſopho ad li- berius ſentiendum& intelligendum oculos.

6. Vel ex populari ſuperſtitionc lex orta eſt, de non comedendã ciconia: Vel exlege Zachariana ingenlerata eſt ſtolida religio, ne in cibum pararentur ciconiæ, gracull

Rc: vid. Concili: Tom. z. Epiſt: Zachariæ ad. Bonifacium.

7. Cantum cygnorum emortualem„ etſi tan- quam ſaævuννν οmplurium etiam Patrum ſuffragiis de- cantatum in proverbium& pretoricationes abierit, fabu- loſum dici, nihil vetat.

8 Procedere contra conſyeta axiomata& effata,

Logica