llitas eſ ninare, et ad ean-

ei aſcien. (a. LIII.

t, in re- confiſtit, nto, quo neficium,

n.IILI.

pugnant ntantum ant’s im.

7.

adui nou ſecundo redditut

m inquit: Chriſtum

juſtiñcan. di

DE FIDE. 89

di virtutem non tribuit, ſed occaſione ex adverſariorum argumento ſumpta, quo caritatem, quia maxima juxta Apoſtolum virtus ſit, juſtificare contendebant, vir- tutis vocem ad eam notionem, qua vi- res ſignificat, quæ majus ipſa charitate opus efficiant, deflectit.

VII. Maxima autem fidei virtus ſeu opus eſt meriti Chriſti ſemel recepti com- plexus, in eodemque totius animi recum-

benria: poſt illam charitas Dei et proxi-

mi. Gal. v. 6

VIII. Eadem Apologia: velle credere eſt obedientia erga Deum, Socinianis non patroeinatur, qui fidem per obedientiam, non tam verbo Evangelii, Chriſtum offe- rentis, quam legis præſtitam definiunt.

IX. Fidei vita primaria, interno animi de gratia accepta exultantis motu defini- ta, a carnali fecuritate ſecernitur, partim per internam ejus formam verbo Divino deſcriptam, partim per exteriorem, ſi a ſeria contritione ortum duxerit et peccan- di libidinem vere extinguat. 2. Petr. 11. 20.

X. Si Chriſtianiſmus pro eo hominis ſtatu accipiatur, quo in gratia Divina is conſtituitur, ſola fide ex parte hominis abſolvitur. Act. I1x. 37.

F 5 XI. Si