1l8. DE PERSONIS DIVINIS. 17

Thomaſius: melius de fide ſacra merentur, qui diſcordiam profanæ Pbhiloſophiæ cum Chri- 18. ſliana intercedentem fideliter detegunt, quam qui tenebras inter et lueem paciſcuntur. gns; qux VII. Argumenta, quæ ex ratione pro nec quæ Probando Trinitatis myſterio adducuntur, lex etam plane contrarium evincunt. maudiens, IIX. Si Dyvinitas angeli in V. T. appa- , quan. rentis per argumenta, ex nomine et pro- ret.* prietatibus DEl deſumpta, et angelo in u natorali textu tributa, non evincitur, nulla in N. T. ſcu per- ſupererunt pro Divinitate Chriſti argu- menta. mino, 2 IX. Spiritus S. a Patre Filioque proce- ſia uſur- dit. Joh. Xv. 26. myſterio X. Generationem Fili DElimpropriam ſus, idque eſſe, longe periculoſiſſime ab H. A. Koel- minatum lio dicitur, contra Joh. 1. 18. Xl. Qui in operibus ad extra, præter wauditut, differentiam ordinis, quamcunque opera- Apoſtol tionis inaqualitatem reſpectu Divinarum perſonarum aſſerunt, Divinæ eſſentiæ uni- edidetunt tatem lædunt. Joh. v. 17. 19.. nia expti XII. Creatio, Redemptio, Sandtificatio, olia er. dum appropriari Divinis perlonis dicun- lint uñ- tur, ratio appropriationis non poteſt quæri, Ttinitas in niſi in ſimilitudine ordinis operum cum ordine perſonarum.

C⸗ Nelr 6 p!SpV7.