16 DE PERSONIS DIVINIS.

DISPUT. IIA.

8 PEKRSONIS DIVINIS.

I. DEa⸗ eſt ſuppoſitum intelligens; quæ eſt definitio nec intricata, nec quæ intelligi nequeat. Quin ſimplex etiam homo, Patrem, Filium, Spiritum audiens, ſuppoſita intelligentia concipit, quan- uam perſonæ definitionem ignoret.

II. Nil impedit, hoc ipſo, ceu naturali ſuo ſignificato, vocem Gvszeus ſeu per- ſonæ accipi. Hebr. 1. 3.

III. Non poteſt perſonæ termino, a tertio uſque ſeculo a tota Eccleſia uſur- pato, infenſus eſſe, niſi qui ipſi myſterio Patris, Filii et Spiritus S. ſit infenſus, idque cum Socinianis ex Eccleſia eliminatum cupiat.

IV. Perſonarum Trinitas exauditur, quam primum a non occupato Apoſtoli verba audiuntur, 1. Joh. v. 7.

V. Perſonarum Trinitatem crediderunt Patres Ante-Niceni, quanquam in expri- mendis perſonarum differentiis ſolida ver-d

borum ſanitate non ſemper fuerint ufi. VI. Fruſtra illa in DEO Trinitas in

gentilium ſcriptis quæritur. Recte Jac. Tho

—

Thom. nu diſ ſuna ſui ten

VII proban plane

IIX

rentis

* Nieetat

textu t luperen wenta, I. did. z *. eſſe, lo di XI differ

dionis