16
Lebensregeln u. dgl. Durch dieſe objective Beziehung unterſcheidet es ſich zugleich auch von e, welches rein ſubjectiv iſt. Od. 8, 329: ou s0ατε uꝶ 1 alν⁴ᷣνεια τοεα(crreicht doch bekanntlich) ς ‿αησια. JIb. 351. Theogn. 74: xι ς τι τ*λν‿ν nd⁶τνν ⁵μνυσ ⁹οv. Xen. Cyr. 8, 7, 14: æᷣ orat ι ⁶ν 9meηeο-n 27NO0.ρννꝙ ooνʒε⁴ιτεοοωιο Qd⁊ Gνυσσσναιοο emĩοπmνðά&ν. Soph. Phil. 475 u. 637. So bei Verſicherungen, verſichernden Aeußerungen und Erklärungen. Eur:: 69G ακαέννη 5ρρσνν mυm Gun svrννφ.... OuXA ο- 2à17 10¹.— Als Modaladverb ſteht 1o¹ auch in den Verbindungen ro, ouroc, uuoc.
3) Ein noch anderer Gebrauch des 1o iſt der, daß es wie unſer doch(das denſelben Pronominalſtamm enthält) als Demonſtrativ auf den vorhergehenden Satz hinweiſt, dieſen repräſentirt und zwar æα) in Adverſa⸗ tiv- oder auch wohl in Conceſſiv⸗Sätzen. Aesch. Suppl. 86: Aoo luροο οbmυν ειινιναεos eruνννινν πἀᷣere 10¹ qνενεέᷣνεα mνᷣ rοτ uναbν ν ν uε.mσινσα ⁵ἀoν(„Jovis consilium haud facile est conjectura indagare; nihilo secius id etiam in tenebris ubique refulget cum atra fortunae tempestate mortalium gentibus“). Am häufigſten erſcheint roi bei dieſem Gebrauche in Verbindung mit anderen Adverbien und mit Conjunetionen: vgl. αdroe(und doch, tamen; auch:= quanquam), æzct 1oı‿*ε, act ot εᷣ uiv, sνros lamen, æτ⁴ςι ro, drνο oο, ννα roc(die Att. trennen gewöhnlich drd... r0 α... 1o¹ durch ein anderes Wort); 06 r0¹ wird auch continuativ, nicht bloß adverſativ getrmuct—§) in Schluß⸗ ⸗, in Folge⸗ ſätzen, jedoch nur neben anderen, dieſen Sätzen entſprechenden Conjunctionen und Adverbien; 10‿ repräſentirt alſo hier den vorhergehenden Satz als Grund: vgl. rouwy ſo... denn, denn alſo, demnach ꝛc.; ver⸗ ſtärkt: rou*νσαρνν öho denn nun; roivu ſo nun, alſo, daher, demnach ꝛc.


