II

decem annis ante vulgaverat, cum neque Fabricius in bibl. gr.(V, 632) neque Astius librum illum praestantissimum laudavisset. Müllerus cum eum dignum iudicaret, qui„cum omnia fere bona cum codicibus Monac. haberet communia, immo nonnulla sibi propria, in lucem protrahereter inque numerum codd. Mss. iam cognitorum reciperetur“, recte quidem vidit, codicem ab homine Graeco eoque docto esse scriptum; valde tamen erravit, cum librarium ex exemplis compluribus collatis lectiones optimas in exemplar suum transtulisse censeret. neminem enim, qui vel minimam codicibus Nicomachi recensendis operam dederit, potest fugere, codices Monacenses 238(m), 482(S), Pari- siensem(P), Cizensem(C), quorum nullus ante sec. XIV scriptus est, ex uno manavisse archetypo, Monacensis 76() auctorem librum Cizensem descripsisse; reperiuntur enim in hoc codice nostro plurimae interpretationes et emendationes altera manu subiunctae, quas, cum a codicibus ceteris ab- sint, cod. ℳ fere omnes in textum recepit(cf. I, XVII, d„³α cet.). neque quisquam Müllero non potest assentiri iudicanti librarium, cui codex Cizensis debetur, virum fuisse doctissimum; permultos enim locos, ceteris in codicibus corruptissimos cod. C solus castigatos praebet et emendatos(I, III, 2 Sneε*; I, III, 7 œuꝙꝙνασεας cet.), de quibus infra plura nobis erunt disputanda. perdignus igitur codex noster erat habendus, quem, cum occasione oblata editionem Arithmeticae Nicomacheae novam pararemus, in lectionum discrepantia prae aliis sequeremur, nullo tamen libro praeter Guelferbytanum neglecto. atque cum codicum Monacensium lectionis varietas ab Astio peti posset, codicem Ciz., quem Müllerus minime diligenter percurrit, iterum atque iterum pervolutavimus et perlustravimus; codicis Norimbergensis(N), qui ex codice S videtur manasse, scriptura, cum libri ipsius cognoscendi copia nobis non daretur, ex Nobbii specimine erat assumenda.— libelli autem huius angustia impediti, quo- minus omnes codicum meliorum lectiones hic adiungeremus, eas solas, quae gravioris momenti erant iudicandae, addidimus, codicis& discrepantia, quae ex librarii aegligentia prodiit, omnibus fere locis omissa., monenda haec fere sunt:

Lib. I. TEPAXRHNOY. Cod. Ciz. Johannis Philoponi: TeOαοσmά⁶ε ds ltyerat α ti εν, v dοά¶ Tεoαoσα.

I. 1. 0% α.ςᷣ 50&εν C, m. 29νεκααισ%, S.— 3. d..⁴⁴οσσησ. S addit εοσι τα daιυν œ ⁴σπμανεν⁴. — 106 zreg. N addit dνςοπνεs.

II. 1. dαε̈νονισ&πι⁶ςααρεμνονια P. Astius conicit anπ τm εασηνπυυν νοσν dναμννονα(conf. Diod. Sicul. 14, 48).—[ueraôs? α²·somis. C, P. uerasalet om. 8, N.— 1α IAdxυν Plat. Tim. 5.— 2. del zœrd zaurd libri Platon. del œ ναατd αάν codd.— 5. d zανιαι C, S; duν u N; dad zaæνd P.

III. 1. eεεμ— S⁴⁴μαασι. C hoc utitur ordine: doππ.**l. u7. 24., reliqui: duπμν. ue*2. 24.—1*αιοαν. — duαηννοοεασα C, S, N;&ndν a reliqui.— 2⁴ daεινιναναιομυυνσαα codd. omn., Ast. ex coni. aε ευν.— 2.&nε* τον ππνηQέ᷑ οων solus; ceteri en τν τπάι—.— 3. GG‿οαρρ—- 9 εο⁵η‿— uvey Syαmρ⁵α εοας, dusyiav S.— 5. önε. 5eo C; cf. Plat. epinom. 13.—[vxαςσ omis. C, P. — 0001G ˙&G⁴αυνεμꝙισ³ m; 004eX9eα l dια⁵εαρανέωιια S, N; 710052.☛εμνααα C; cf. Sext. Empir. adv. log. 2, 181.— 0090 r— ulνϑαν†. haec Platonis verba N recepit; ceteri 60³ς el zς — àœανϑ⁴⁶e˙ε.— 2 ds νες eeι*⁵υςα. 84 de τι ³οωο C.— 6. 224 9*νν. 5„rν συο ϑν C.— 7. duyxclosες C solus; codd. ceteri Gυνκνσυαςι(σeνxνεοσααιιε). cf. Plat. rep. VII, 9, 10.— vyscylar— ‿iaν 8; ceteri— ag; apud Platonem I. c. legitur: od ⁵μννον*νεμέοονέσα ⁴ds væνντιiρ τοσνπνπκαď.— 8.[⁴ νσνσνασ C; 1ore d.

IV. 1. Sxuαααςεν, ℳα; 4τμ⁴μάυκν⁴νειαν cet.— 2. dv-ννα pro dv*jo.— Q‿υνανυι.— 5. Un Exetu C, S pro sxelvn.