9
—
c) Schilderung der messianischen Zeit(Buch 3. V. 367— 380). 367 Eioiνn d Tν 8 Aodi⁶ ςν ddeνσ*. Edodnn d 1de⁴ανοσ 16 ½ 2ααεσεια,& oros ai ⁹% Ilouluerrs, 4εναστοο, Qεάιαμααιοs 7* dxdi²αεο 370 IIνια †ςπνS mα επν ναἀα konerd 9νοεα ruins. 9 ⁴αe, Gors,*εꝓ ds 29 keor 2αειιασι νππο E puvi, durε εν vse, 19‿νο 6900„ dεοαυο. Eo'rouln 7à0 TT⁴‿ ανπι οm 0ανον doτέκοεινντο Hser' en*G2. ϑ ρ ποGνG, 1“ 6⁶ιση, εκι⁴ ϑ έαμνε 375 H ⁴deνταυννταπνοςεοσισα ⁵5οιπτονςσ ⁶ν⁴⁴eςυιςα ⁴άςαν, Kal rοονν, iorνε, Ttdir, Seiv 2 6' ατς 1166 1⁸ 9νο⁶ι 7, 100ιʃ08, 9 9os, eeri d„οο Oeuser, dn 2ονον nerin, 2² peuser dανν KGal—ανοο, 001G0ει παι τ ⁵ ³ες, 2c veize 1„⁴, Kal vororloriut 2ut πάντν2ωαά⁴³ν τνυμα νένοιε.
Aber in Asien wird das Land stiller Friede durchziehen.
Auch Europa wird dann beglückt sein; der Himmel wohlnährend, Immerdar heiter, gesund, ohne Stürme und auch ohne Hagel, Bringt er Alles hervor, was fliegt und was wimmelt auf Erden.
O glückseliger Mann oder Weib, welche dann in jenen Zeiten Leben, so lang als ruhmlos im Freien die Glücklichen leben: Denn jedes gute Gesetz wird herab vom strahlenden Himmel
Zu den Menschen gelangen, Gerechtigkeit auch und mit dieser, Welche vor Allen den Sterblichen nützt, die verständige Eintracht, Liebe und Treue und Gastfreundschaft; aber fern ist von ihnen Zwietracht sowohl als Tadel und Neid, als Zürnen und Thorheit. Armuth wird vor den Menschen fliehn, entfliehen der Zwang auch, Und der Mord und verderblicher Streit und trauriges Hadern, Nächtliche Diebstähle und jedes Uebel in jenen Tagen.
d) Die Sibylle führt sich redend ein ¹).(Buch 3. V. 808— 828). 808 Tæντα σ,⁴οοις Bανευαινα εi½νeα ⁴μωαμα 00 ᷣάem⁹ñ ö 04m0 /a-ſvg E41ddα—πιυιηισ⁶ενοω πιο 810 TIaα σtτνοσοσφςσνννειυοοσαα, doν μυντνιαμααα ννος, Qore rοοꝓνσννꝶενονςσασ εε οντοςσ ανενμμαα eεα. Kal 2αονασι ⁵οοοσG νμμι 2αον μιν‿ͥα μάαισοεοο ⁷ε, Es EoGονς σέόꝙοννντσνν deα⁴εαν ο έ α᷑ KiOæανε Mn rOs 2α Tνααστσοσνο τπαιτς φm⁶σι μεοσαιφ 815 Mεινπιιέυννννν, euGεέιοασν ετπιν ε*νέ̈ωννται μνπα, Tyyvix μανι υάνμντπω⁷⁶gwꝶετε, 20u'ert 4ε 0⁶ NMAεeσπᷣεέννννν¶&σαραε, OsO εναςνν ε εποοꝓiνπιν. Os„do uνα εσeωπ, eσe⁷ν everioαιν ειι⁴αε³σν, Ooda 1e π ευꝓνεένοντο, 1d ⁴ν ◻⁸dsdg erxνανειεεειν
1) Hier wie bei den meisten Sibyllenorakeln nennt sich die Sibylle erst am Ende.


