— 11—

Ae ne quis putet temere nos notiones explicasse, quae non in mentem venerint poetae seduentem scenam paulo necuratius indagemus

cum eaque loca conjungamus, quibus potissimum oppositarum partium naturam evolvere possumus.

Apollo furiarum saevitia abhorrens templo suo eas expellit, et illo se conferre jubet, ubi exercentur vindictae capita abscindentes, ubi jugulationes, ubi mutilatio, et lapidatio. Poeta exquisitissima humanae crudelitatis exempla coacervavit, quibus tum furiarum rabiem, tum Apolli- nis declararet indignationem.*) Jam utraque pars tenacissime ad jus su- um provocat. Quare Choro objurganti, quod oraculo matricidam prae- seripserit, respondet Apollo: Patris vindictam ei mandavi**²) non in matris caede immorans. At tum recentes Deos sancti matrimonii custodes in- vocans furias aspere interrogat: Quid enim? Nonne par sit, mulierem, quae maritum occiderit a propinqtno mutua perimi caede? Tum sane ni- hil valerent quae sub auspiciis Junonis et Jovis junguntur foedera con-

jugalia. Tori enim consortium marito et uxori sacrum esse debet et ipso jure jurando sanctius colendum.***)

Tbadντ dρσσσνσο νέ⁴εεοο εκο Koœxrôvvres 10 e dixœe adeor. *) Eumenid. v. 175— 180.

**) V. 194 Chorus: Ex*¹lς dσσνσ☛ τ Eνονν taijroxrone. respondet Apollo:

„ N

AOrœ nocdg T0 Tœ ος ne μνσε rluijv; ** Eumen. v. 202. 203 Apollo dicit: 47 vãg; pupνας ijre cνιρασ posotat;

Odæ d pPενοανν Oεαααααμοω æu εένννε ꝓ†ν Sic enim legendum. Secundum versum nonnulli choro tribuunt, ut Pauw. Abresch. Glasg. Both. Schwenk. Wellauer, ita ut senaus verborum hic sit: 2*