10

700Ge rN. Istud α π unus Klausenius sanum putat, explicans ibi ubi nunc iacet Agamemno, quam rationem nihil moror. Omnium qui correctione opus esse censuerunt, ingeniosissime Hermannus distinctione post.6ov v. 1571. posita emendavit ⁶σσοιμάσ Ge 700de. Mihi tamen ασισ potius ex Aoyove depravatum videtur: 70 Aα ό r⁴τσρσν αιμ⁴ε πωέα⁴ον ϑo o. 6 οQ ,wæ̊is 705e*†N. Cfr. v. 489. x⁴πσέοeν 00- dα ϑoyelα X₰ovGg. Suppl. v. 257. τνQ¶ α mπug L.6ονυ 6:66. Prom. v. 736. EUνπάσ ααιον. Pers. v. 480. Po ANXlο 00vv. Cfr. Ellendt. Lex. So- phocl. v. ον.

Agam. v. 1614. Gοι ⁶◻ εϑέοοενασ mχεσ ε αμμαοσ] ⅜εε. In his rloς men- dosum esse omnes praeter Klausenium consentiunt. Sed neque Erlove, quam Pauwiiĩ coniecturam quidam probarunt, nec vlo⁴g. quod Tacobus proposuit ediditque Schuetzius, satisfacit, neque his perspicua oritur sententia. Ego scribendum censeo: G 6οοια 74.‿⁹ XGνμμμσ AEet, tu vero excitatis latratu tuo frenis s. habenis duce- ris. Orphei voci opponitur chori latratus, qui contrarium atque illa effectum habeat. Or- pheus voce ducebat omnia, tu duceris; ille laetitiam excitabat, tu dolorem facies, sed tibi ipsi; nam latratus tuus efficiet ut frena capistro iuncta cum cruciatu tuo quatiantur. Cfr. infra v. 1624 ss. Soph. El. v. 1461 ss. Ut hic dse passive dictum, sic Aεvrat Plat. Rep. V. p. 458. d.

Agam. v. 1625. s.— ³ Mñw 6TE Aldg eνενεꝓνο ‿ιν˙εασ⁶ oꝓ— Séroeτα. Hic Gα¶ inde a Stanleio recte fere omnes, Gν◻σρνμενα, quod idem coniecit, praeterquam a Glasgoviensi editore, Schuetzio, Dindorfio, non est receptum. Sed Stanleii emendatio et quia propius ad litteras accedit, cum sic nihil nisi N in edl mutetur, — autem sequenti nomini iungatur, et eo commendatur, quod σmσαΠταnepitheto non facile caret. Omnes tamen viros doctos adhuc fugit aliud vitium. Nam in verbis d dGꝙoÖ (s. Sν‿ραρ●σ) xαeτ αας εᷣννεvogç male Swweuwog sine articulo substantivo suo, quod articulum habet praemissum, postponitur, quod non aliter possit excusari, nisi ut&ν εεο- vog pro Sbvyenvv positum esse censeamus. Participiorum enim liberior est ratio, sae- pissimeque ea sic postposita inveniuntur. Cfr. Seileri Indd. in Schaeferi Apparatum ad Demosth. p. 103. s. v. Collocatio et not., Plat. Rep. II. p. 377. b. Demosth. c. Neaer. p. 1375., 8., c. Mid. p. 57I. pr., Antiph. d. Herod. c.§. 81. Bekk., Verumtamen cum cod. Flor. dαικ⁴ ⁶eυνμας Qμ⁶ oomisso articulo pracbeat, non dubito quin scribendum sit: G αινκά△αα ◻ος† σσ⁶ ς εέυνεοινg. Sic recte habet sedes uvedvog; omnino autem articulo facile caremus.

Agam. v. 1634. ela m£φαμeσ koM⁴ανeσιι τοωφν ouσ ε&νας τ⁴αdε. Hic versus cum in antiquis editionibus Aegistho continuaretur, choro primus Stanleius tribuit, quem posteriorum plerique secuti sunt. Antiquiorem rationem Bothius et Klausenius revocarunt, alteram defendit Hermannus Opusc. VI. 2. p. 141. et alio non memini quo loco; non enim esse mirum, si choreutae qui olim milites fuerint, se alloquerentur: auf ihr lieben Kriegsgefährten. Vera haec quidem; sed tamen me quoque haec appellatio offendit, eoque magis, quod chorus sic prior ad arma provocat. Mihi quidem ante hunc versum unus versus excidisse videtur chori, quo ad Aegisthi verba v. 1633. responderit minas minis repellens; ad quae Aegisthus iratus satellites compellat v. 1634.: elc dy ꝓxνoο NXo- NXααιο τÖνονον ν εαα τ. Tum chorus et ipse: elo I, †2αο πρμς‿υππ πι 7 euTOerT0, ut post v. 1634. nihil excidisse statuendum sit. Sic alterum S1G⁴. NT.

adiectivi