- 22—

indicat, hanc poenam destinat: oœric sord, pic ricd 1αᷣ ενα τρμτ αε ϑςσ νονςσ .*αει ⁴μ⁵ι ỹddεꝓνν⁴ααα ⁵⁴ν τοοσςσνεν oνα, Ʒν ενν³ ναεοσ μα ϑέιιμαασαάν 10⁴νQνο νv ακετςσςαι x. r. 4. Genitivum enim 7c refert ad lςνενεαα, idem esse dicens quod eio ricde rijc pijc deεεα-⸗ Equidem non dubito, quin Soph. hoc modo verbo l0εeεν△oα mfmti potuerit, cum et Eurip. Phoen. 454. 16„- νν!gEdeᷣc reigéy et alia quaedam exempla, quae Matth. gr. gr. p. 698 collegit, hanc struc- turam satis confirment; sed primum tamen fatendum est, rarum illum verbi elg- dε&eννέα—usum esse nec temere scriptori attribuendum, dummodo ejus oratio alia ratione legibus grammaticis adaptari possit; deinde probata illa explicatione si accurate verba pependeris, non apte vocem„i hic a Sophocle usurpatam esse facile intelliges. Oedipus enim, si„ne quis talem hominem recipiat in terram hanc, cujus ego imperium teneo“ edicit, conjectare censendus est, illum homi- nem nunc extra terram versari, quod cum per se jam minime probabile sit, pror- sus statui nequit, cum Sophocles ita totam Oedipi orationem finxerit, ut in se ipsum(ut verum interfectorem) omnia dicat. Imo hoc dicit Oedipus: ne quis ta- lem hominem in tecta sua recipiat; quam sententiam et totius orationis nexus requirit et hujus fabulae vs. 818. comprobat, ubi eadem verba iterantur: 8eνον εꝓεεστι μ⁶ odτ νv 1νια˖ ϑ6,⁴μοσ ϑε˙εέαι μe⁶ε τπροοοοσꝓνευςανν ꝙτυν, repetita eadem quae nostro loco(241) additur oppositione: 69εαεν ναe olzcy. Itaque ge- nitivo oic rijcde a verbo ιισεεαα sejuncto et ad pronomen zwνα relato sensus verborum hic est: talem hominem, ne quis civis hujus terrae, cujus ego imperium teneo, excipiat neve alloquatur.*)

Non minus errare Wunderum puto in explicandis verbis, quibus Philoctetes aves alloquitur in fabula cognom. vs. 1150. bfs ον ενν Gð αναμ⁵ανν ππάe. Recte quidem contra Hermanni interpretationem disputat sensumque verborum hunc esse dicit, non amplius a lustris ad me appropinquabitis fugientes i. e. fu- gaces, pavidae, sed intrepidae accedetis et me ipsum ultro invadetis. Hac ra- tione etiam quae proxime sequuntur optime respondent:(1154.) 411 Ʒ⅜e ε ˙— EOreεrs vdy dMl⁵ν dντεροο ντοωοαςασα σr,νμαα τνςσ νάνπααευνμ αααοσναςα αdννα. Sed

*) Hlis argumentis, quibus satis meam interpretationem defensam esse existimo, adjiciam cui ipse non multum tribuo hoc: Fortasse poeta, si pic rijcde cum verbo&ldενεαασι

conjungere voluisset, ita verba disposuisset, ut alteri particulae 4 ante 7ij rjjgde locum tribueret.