—- 7—

ris genitivi sunt, qui verbis adduntur, quae ad motum, unde aliquid sit, indi- candum usurpantur. Philoct. 613. d ar r6ε̈ εεασσαννεςσ τ&*ο⁹mτ½⁹„ ον rjcd ꝓ I„αe raæyνν. ibid. 984. 29☛νμο rντεμα mQπικερρm νιετασασςσς ιυιοαι al*ααε πιαν(ubi adroaς‿ eoν conjungenda sunt). Ant. 417. 79νGσ νυρς de*οα. Oed Tyr. 142. axν*μν υς¶ τ⁴αννα, zαde, rlete εν νι ⁶ων ᷑ςσαταοσοε rôvν uοurres iarigar Addovg. Denique his adjungi possunt verba proehoslijone 85 composita, quibus genitivus non propter praepositionem additur, sed eadem ratione hic quoque explicandus est, qua in iis quas jam memoravimus locutiqni-

ded˙σο τπποσm³⁴ν dꝓ* adrör, ogεο*ναμοοσν εεινυνωννυνσααμες: ubi propterea pee- catur, quod distinctionis signo subjectum, quod vocant, a verbo suo discerpitur. Saepissime hoc modo participia ita collocantur, ut pendere videantur. Ut uno er- emplo utar, in Electra ab Herm. edita, Frara distinctione laborant vs. 6 6. 304. (2yο σο⁴ςοστνν rdννσε προοσαμιεμνοωνσνd αυνi er) ¹ rãα dmπ ν‿νραμαm. 357. 569. 578. Nec Wunderus hujus negligentiae expers cf. ejusdem Oedip. Tyr. 114. 9ε⁶⁸, 05&ꝓ⁵&αόνενν εeεηνπμαινν%() ⁴eνπαν*τπσς olναον ουινι εσν m⁹τέσν ιως dmεστνm. Recte scribit sine distinctione ibid. 117. drov Tig 8½όηι σσσ☚σο dv. Quid? quod Iermannus etiam objeetum, quod grammatici dicunt, distinctionis signo a ver- po suo disjungit: cf. ejus Electr. 777. έ πεαε ⁷⁵ωοσ εε*⁷˙νϑeέάν(„) or⸗ 21(70ev. IIis in locis C. Dindorf. plerumque verum dedit, quem non vidisse mi- ror, falso accentu Minervae orationem obscurari Ajac. vs. 67. 9*15 d 2⁴α ⁶ Ti*νε πέςοισαάν vο(ostendam etiam tibi hunc morbum). Si tali aecentu pro- nomen G0¹ signas, quali in omnibus quos vidi libris signatur, iudicare non potes, quis sit ille, cui jam praeter Ulyssem Minerva morbum Ajacis ostenderit. Immo hoo dicit: Non tantum audire debes Ajacis fortunam, sed ctiam videre: ergo etiam ostendam tibi cam. Jtaque scribendum est:—εεμ̈¶ α συ Tiνσ⁸ et propter candem ration em Oedip. Tyr. 1294. legendum 96 ε⁴„α συοσ Postremo huic peo- catorum recensui addam operarum errorem, quem a Dindorſio, quantum equidem scio, primo admissum propagavit Wunderns. Nam in mtriusque viri edition. legitur Soph. Oedip. Colon. vs. 1187. rdâr Fb,mm Arεμεκ Ʒερꝙ 16 16„% urννεεα

pro X.α αο*ς.