. 23

existimo. Ubi nune enim posita sunt verba ista, mirum in modum languent, quod qui totum locum uno tenore, habita etiam metri ratione, perlegerit, non poterit non sentire. Quid enim? Nonne et verborum collocatione in his: Gν ˖ yroycreiᷣ oεᷣα rosor 2d exdov, et(quoniam ithyphallicus pro natura sua finiendae metrorum, finiendae sententiarum continuationi solet adhiberi) ipso metro verborum zdéoy*) a. indicaretur, verbo zezdtov oratio- nem ſinitam esse? Quocirca male profecto haberet qualecunque additamen- tum post verbum mvadtov enuntiato adsutum, pessime omnium autem appo- sitio(quam vocant) verborum Ayroyérei oα. Itaque describentium culpa factum esse existimo, ut rerborum ordo, quo Aeschylus locum exhibuerit, perverteretur, scripsisse autem poetam Aoréut rεν εε νπυπαετοσα. Ita haec quoque verba dochm. dimetrum efficiunt, cui itidem ut vss. 114, 124, 128 antecedit versus compositus ex antispasto et penthemimeri iambica.—

Sed haec hactenus, quoniam ad reliqua pertractanda locus mihi non est concessus. Ipsum tamen carmen in strophas et antistrophas deseriptum practerea apponam, quamquam neque eius rei demonstrationem, esse car- men antistrophicum totum, licet addere. Neque hoc possum nisi signiſicare, non totius concentu chori carmen esse cantatum, sed choreutas in maxima quidem carminis parte zurd Groixod« dispositos,— praeter eos, qui in secun- do-²roν fuissent, deinceps singulos cecinisse. Cf. Bamberger. de carmm. Aesch. a part. chori cant. p. 51, et Lindner. in Jahn. Annal. 1827. III, p. 100, ann. 5). In strophas autem et antistrophas carmen describendum hocce modo esse arbitror:.

Str. A. d. Oosĩμαμαα—εο εᷣννν dxn, usęετα στιεασεςσ σια‿πεον εmπ⁶ν, 80. deı oldς dds Ascds οα⁴σονμοο πmœHπra- 6+ Hερεᷣᷣ ᷣν uᷣ aεiνεᷣ gα⁸i dνακν⁴ος, σασασνας, ruαο dννέάο.

Antistr. A. .——»— asi dnld— ⁴) xrun doνν§eν ντνοαιομρet suεε d“ —

*) Libri Aederrd᷑ς. Fortasse scribendam„ανασσν ενμ⁴νέ‿εςσ‧ Vid. de toto Joco annotatio-