15

simum, id studuerunt efficere poetae, at reconditis vocabulorum formis Do- ricis Acoliisque augeretur etiam„tumor poesisque audacia et licentia.“ Quod idem aliqua ex parte animadyertitur in Lydiis canticis. Cf. Boeckh. I. ce. p. 293, qui hanc rem, quatenus in Pindari conspicua est carminibus, grandi exemplorum copia comprobavit. In tragicorum earminibus parum adhuc, quod sciam, ad hanc rem viri docti animum adverterunt, quamvis magni non raro ea sit in diiudicandis locis controversis momenti. OQuae ego mihi videar animadvertisse, apponerem, si spatii mihi concessi ſines minus essent arcti.— In proxime sequentibus codd. aliquot 19 ιε sg habent, quod idem exstat in lemmate scholii, hisce verbis adscripti. Ipse autem scholiastes haec refert: rere Urν rs αœõ did dsν τι νταπονσσοωνον ⁸α τ⁶, 126 0 ο8- A/⅓ρ 1 rouni. 1A104 ds 194 Ʒεᷣτανςσ εεμꝓνQxαB(;nςσ τeννμεεην τοντ dmoretrονες, 10 98 ErOOV elg οςα ϑεοσ. Quid, quaeso, haee sibi volunt? Prius illud, quod profert scholiastes, acgri somniis esse inanius et absurdius, nemo non intel- ligit. Hoc tamen inde coneludi videtur posse, revera 19 scripturam anti- quitus hoc loco exstitisse; alioquin enim nemo, opinor, in istas ineptias in- cidisset. Verum non minus mirabile alterum illud est, quod perhibet schol. fuisse, qui pro singulari accipientes 9˙ illud, ad Martem referrent. Num enim adeo dementem fuisse interpretem quempiam opinabimur, ut, quum praecederet dενι—νιιαοιοο, quod proxime sequebatur 19˙, revera ad Martem spectare censeret?— Non ita. Immo statuendum est, eo loco antiquitus 29° illud positum fuisse, ut revera posset certe aliquis in eam induci opinio- nem, 29* ex 19, decurtatum pertinere ad praecedens d zovwonnee duiον— hoc est ante vocabula dεον πτονιἀον. Sed si hoc verum est, inde consequi- tur, loeum hunc, uti nune exhibetur, mutilum esse. Et forsitan hunece in modum,— liceat enim coniectando ludere,— loeus poetae calamo exaratus fuit: 19“ 6 9εꝓ ϑOò Vv011dOTo, 196% τν ε mdrtec, vel: 199 Jr. rdroc 1d eod oid⁴oxoα 9. 12 Me mzdyres, in quibus 9sol tanquam monosyllabum efferendum est. Haec igitur mea est hoe de loco sententia. Quam quidem non ita argumentis fixam esse ae stabilitam ut „Vel obtorto quis collo in eam possit trahi,“ probe intelligo. Esse tamen hic, quod corruptelae moveat suspicionem, nemo poterit negare; quam ad augendam suspicionem facere id quoque videtur, quod in cod. Paris. 2786 a Fachsio collato verba kr e maerec prorsus sunt omissa. Ceterum eo loco, quo mihi cerba aliquot videntur excidisse, Lachmannus quoque, qui in libro de chor. syst. p. 81 sqq- carmen hoc tractavit, lacunae signum posuit; et