Sad„dy verbo explicando scholiastae glossas, clraν, æ ucv, interpretes sequuti sunt, non recte; nam oculi intelligendi sunt, non qui semper sint ad lacrymas faciles, sed qui nunc fletum vi ingenti motum non contineant. Quam potestatem verbi testantur ex eadem radice orta, Sadαdoc, Sadανις, Sodau.

In antistropha quae desunt quattuor syllabae, earum fortasse vestigium est in 7 littera. Quae quum nunc quidem particula habenda sit, reuouvcæ lectio construi nequit; quam ipsam ob cau- sam altera(méuouvqt) ex ea facta videtur esse.

Hac antistropha de ea regione dicitur, cujus incolarum ipsa deinceps leguntur nomina. Quodsi verba Eromoy Aciac edoc de Asiae parte intelliguntur, aut Europae mentionem excidisse statuendum, aut j in jjee cum Schützio mutandum est. Illa autem certe non ita accipienda sunt, quemadmodum Toepelman- nus vertit:

So weit sich nur wohnlicher Sitz Strecket der heil'gen Asia. Nam ut sic possint reddi, quamquam id probabile non est, qui factum est, ut unam tantum Asiae terram Aeschylus postea com- memoraret? Ceteri vero interpretes vicinam sedem Asiae, i. e. accolas Asianos significari putant. Quam explicatio- nem eadem Arabiae, terrae remotissimae, commemoratio non pa- titur. Accedit, quod qui ipsam Arabum gentem v. 421. fd. exci- piunt, Caucasi accolae, in hac quidem fabula non possunt Asiani esse, quum Io, dum in Europa sit, Caucasum trajicere infra di- catur. ExX his intelligitur neque Apaiac, sed Europaeae terrae nomen legendum esse, et 1wol³νοαν Agtac doc esse vicinam Asiae sedem Europaeam. Atque kwomoc quidem cum genitivo con- strui propterea potest, quod ea adjectiva, quibus consortionis et societatis notio inest, cum hoc casu construuntur. Pro Agegiac autem Nx⁴* a«⅛ Schützius scribendum esse conjecit; quae conje- 2