— V—

...* 7 1 4

fluviis, sed propter filii obitum, quem&uroDoycs dο,⸗-—πνο ᷑άeigos Ney maeret. Cf. .. 2— 7 α7 Agam. IIII. ubi de Cassandra chorus haccee canit: α. Avurco Jęos vo,μαον dνομμον d 4 2 7— ¹ I„/* 5

ris Coudòd nogeros ods, Ped, ra⁴αανυᷣαᷣν Hεεανν lτσφν Iruν στνενονν, μμι DZCfuEuole

2.—....— And ioy. commate post œréyovg orationem distinxi; accusativus enim aAνμιρινασάσασνλ Slov pendet a verbo Jęoο, quod ex antecedentibus repetendum est; quo addito signo jam Bothii

. 5 1. 5... 1* 2. conjectura&ρμ⁵α εσαά—mφßͤ necessaria non erit.— Imaginis denique, quam versibus illis Suppli-

..... 7„„ cum ingerere'studui, similem invenies, apud Aeschylum Ag. 172. Gσꝓmα[ρμι d— pynoνμμαν 7 2—.— OoqH. Verbum autem 7e„ legitur apud Plutarchum VIII. 7641. 2 ct IX. 616. 15. ed. Rsh- .....— 8 — Quibus expositis conjecturam addo aliam, retinens vs. 57 vocem clxατνοον, quum omnes eam .1... 7 28 lihri mss. tueantur, pro véoy autem vs. 62 scribens veo*ννον quo usus est Aeschylus Ag. 1135. ... 2 83 Verbum igitur»éoy glossema tum habendum erit vocis veoyvos, atque olwroy vecν νονν luctum interpretor semper reviviscentem.— vs. 68. 2 9. 7 9, — A½00 eV 7⁸ Llς y, .„—. 5.

Non respondet hic vêrsus antistrophico U2ρ☛ J' Srolaœσ σuνοyres, quapropter Wel- laucrus nihil mutans vocem Kaοdicy bisyllabe legendam esse censnit; cique adsentitur Haup- .....„, 7... tius. Bothius audacius transponendo scribit Kęa‿ar 7T A πτυιιxeενν, in anlistrophico autem

2 9. 7..... versu rυννμ ϑ dow ruobyreg. Quibus faciliorem invenisse sanändi rationem puto adädi-

.... 7 4„ 2 ta ad versum antistrophieum particula y, ut sit: d9„ 9 erolναμυο ruνοsres dy Te⁴οιντ .» 3„...„....G r ey0uuo, PGνμρμαι. Geminata particula cy apud Aeschylum saepius invenitur, uti Suppl. 221. g' 5 ₰ 3. 3). 4 23 8 7. d A 8 1 6 E 5.) TG mFbαἀ łά‿Qσ lFuonoœ νο a ᷣ αά᷑ςyos Jeαᷣ—αἀv; Suppl. 269. Exouo Ay 1n 2 ₰‿ 7» à 2 7 7. raAπ ε&eνμπ eν‿νμον, Jvos dy eeu-oo vcl Ae*)iςᷣ mπκςσσ. Ubi quum Med. praebeat „, 2 7/„.. 24„.. 2oy& ⅞A⅞y, Guelph. soy y, huud scio an scribendum sit'εᷣ αν J A*y. Agam. 331. oux *„ c 7. 3* 7 1 2 7 2 M 7 7 dν eyres ανςσιᷣ xyozy dy. Pers. 692. Ay„0⁵ ππναι d dy Tοαν ̈μσ deν ο 7..... 2.. 7 H9c Tois. Nisi forte hie scribendum aBϑᷣεραισνακαν, quo Cod., Reg. L. lectio JA g' du- .„, 29* A./ ₰ 4.„ cere videtur. Suppl. vs. oUreo eyorr de'y oud y enaxuis rorod ann etc. ubi fortasse 2 legendum dyéεꝝas. vss. 69. sqq. 529. 9„„ /oοενα dν ϑeςειeα‿ρερμσ ¹— ₰ᷣ deνᷣuνᷣναα Oou, raεde Suycs I ‿ 7 dοlονι ds el is eoτs andeuv- ... 4. 1.

A multis distinguitur post s, quum tamen necessario post Gi³lous interpungendum sit, quam rationem Bothium jam iniisse nunc vidco; illi enim Olko nulli sunt alii, quam ip- si Aegyptii, nequaquam ut quidam putabant, Argivi. cf. Buttler. mot. phil. ad h. lI. Iidem enim appellantur OlkW³l i. e. consanguinei Suppl. vs. 962. Dicunt autem virgines, miseria- rum esse culmen, quod ipsos consanguincos, si corum quis fugae suae curam agat, i. e. quae- siturus se veniat, timere debeant.— Ceterum corum apud Aeschylum locorum, qui prava in-