Fabularum Aeschylearum adhuc superstitum argumenta, addito breviter consilio, quo singulae scriptae

videantur.

ammentationem litterariam, quam studiosae Gymnasii nostri juventuti propono, cur po- tissimum conscripserim„ Paucis lectori exponendum censeo. Quum nimirum in gymnasiis Sophoclis et Euripidis fabulae plerumque explicantur, eamque ob causam poëtae hi graeci adolescentibus magis innotescunt: de Patris, quem vocant graecae tragoediae, Aeschyli septem tragoediarum superstitum argumentis, et de consilio, quo singulae scriptae sint, pro tenui parte quaedam referre„ a re non alienum mihi visum est. De Aeschyli drama- tum numero iam inter veteres non constabat„ aliis septuaginta quinque, aliis plura eum scripsisse contendentibus, in quibus et satyricas fabulas fuisse omnes consentiunt. De Praeclaro hoc poéëta quamvis permulta iam et meliora et copiosiora tractata sint, si tamen brevi hac delineatione juventuti nostrae aliquantulum profuerim et ad studium insignis hujus poëtae magis eam impulerim, non sine ulla utilitate me haec conscripsisse putabo. Inspiratio, vel, ut ita dicam„ furor lyricus, qui in omnibus quidem Keschyli fabu- larum partibus observatur, in nullis tamen magis viget, quam in charis, quorum vero singularem vim nemo recte sentire et perspicere potest, nisi septem illas superstites ſabulas obiter examinaverit.— Exordiamur a tragoedia, quae Persae inscribitur, a choro Persarum seniorum, quibus cura regni demandata erat, sic dicta, ujns 2rSomentung simplex et unum e Salaminia Nerxis clade desumptum est, unandnann in ejus GWarkatione plura cum historicis, nominatim cum Herodoto non conveniunt, de quibus uberius dicere hue non desideratur. Nerxis ab Atheniensibus ſugati reditus in patriam ita exponitur, ut, 1