— 12—

tens, jmo et altius et potentius Diis omnibus:) esse divinabantur. Jam ex quo in Graecia phi- V losophabantur de quaestione an et quae sit mun- V di origo, aliam de mundi moderatione conjunxere notionem. Qua quidem ratione et philosophi et poetae doctrinas has variis argumentis firma-

tas excoluerunt*).

Omnia, quae Tacitus collegerat ex his va- riis de administratione mundi doctrinis, in hisce

presse conscripta nobis reliquit: Multis insitam esse opinionem, non initia nostri, non huem, non denique homines Diis eurae, 10 ereber- rima et tristia in bonos et laeta Apad dete- riores esse. Contra alii, Fatum quiclem con-

gruere rebus 2) än, sed non e vagis stellis,

1)⸗ Herod. 1, 91: Th xs ⁴εε laine 2u,arM: igr. Aaodoylen, xal 3. Cf. Menandri fragm. p. 200.

Cleric. Tyro» rugans 1j T9& 7 T1y 14„ 9²6,.

2) Cf. Voss ad Hymn. in Demet. Heidelb. 1826, p. 68.

. Blümner l. I. p. 143.— Arpei theatrum fati; Grotii

philosophorum sententiae de fato; G. J. Vossius de theol. gent. 1. II, 43.— Werdermann: Versuch einer Geschichte der Meinungen über Schicksal und mensch- liche Freiheit. Leipz. 1798.— Commentatio de Aeschyli Prometheo: auct. B. A. Toep elmann, Lips. 1829, p. 50.

8) Homines corumque negotia fato regi ac guhernari-

.