est documento. Qui quum vidisset, quantum periculum vir ille summus propter] placita sua Athenis subüsset, quantumvis ad philosophiam natus videretur, studio sapientiae misso, ad tragoedias scribendas animum appulit ¹). Verumtamen ne sic quidem impietatis actio- nem potmnit effugeren Quum vero propter illum versum in Hippolyto ²): 11) ₰ν2όο ναeρμεο „ d ꝙohju dydorog ad eos judices ductus esset, qui plerumque de ejusmodi eriminibus cognoscerent, ipsos de sua causa, quippe quae ad judices scenicos ableganda esset, sen- tentias ferre prohibuit. Sic tum quidem salvus evasit ³), sed non desunt testimonia, quibus appareat, repetitis vicibus eidem manifesto periculo Euripidem pro summa illa, quae in ipso inerat, libertate caput suum obtulisse. Non solum locus quidam Bellerophontis ⁴), verum etiam verba nonmulla Mionis) magnam indignationem populi exeitarunt. Quid quod versu illo Melanippes Zedg öqrig Eor ou oloa, aa)u löp„lucu recitato spectato- res tanta iracundia inflammati sunt, ut Euripides postea haec verba immutaret.6) Quae si quis secum reputaverit, magis, opinor, mirabitur, quod Euripides non dedit poenas gra- vissimas, quam quod aliquoties in discrimen-deductus est, quum praesertim poeta noster tantum abfuerit ut solas formas poesis et modos mutaverit, ut ipsas fabulas retractave- rit, multa in iis novaverit, deos inprimis in scenam induxerit non eos, qui publice coleren- tur, sed tales, quales ipse animo suo informasset?), quum id omnino egerit, ut omnia ad humanas völuntates impetus, perturbationes eonformaret itäque aequales suos a rebus

T 62 externis et fahulärum eommentis? avocatos ad veriorem Soguitionem, ad majorem animi cul- dnO TERI PP? 98 14 ena 114 aun.I 3 1. gun d inmne Int Eg d audiit, ait enim NMarrell. vit. Thuc.§. 22. heavas ad adeoxdion nateyuͦpou ubu u ꝙlo- G6 †εε, 59ν ꝙꝙiσν Aurualog acl ädsog hotαα vμ⁴εοε ν, vijg. xd„ d2οοαφς ειμμο

oyd'els. Cf. C. W. Krüger. Unterſuchungen über das Leben des Thucyd. Berlin 1832 p. 37 sqd.

6¹ 1) Suid. B roνορcν d Erodr, rdν Aduarudοαν lace oroordnc Alddvove. d drso ee dd ααναια. Cf. Arist. Rh. III, 15. Haec vera esse, inde apparet, quod cusque ab Anaxa- gorae condemnatione Euripides, eehiesime fabulas docnit, id un ante perraro fäctum est, nimirum

q annis 455 et! 441. cr. Clint. Fast. Hell. J9a no 9r iup zinictiie euine unüli

V. 612. Hlaec Eazela a acid est a. 428. erohg nuge 4 ie 1i 357 ails!eidn au) r. 2) iplatner. 1. 13 212 p. 2391. ,0 lI„Iunroi i0 mnrolli 90 8 7 S020 10rn eiloire 1l 0 Lianat. boüp

194916:1uq nou ei 719 atl⸗ 2niuP 9 n nioibui Joxal aninedil 4. 3 4, Seneg. ep. 115. IuIe r mhliſatutleer. ri aa 112 144 16 134 7 1( 5) dPlut. Mor. 756. b. r 1 11QQz5ͦ 8. an nzuin Snlai 1u219149 124 miln⸗ Ilosfot

¹) Cf. omnino Müller. Euripides deorum Joyalariuw oAsemno, P. 127 lei 13. un ia ind 2) Cf. Hermann. Geſchichte und Syſtem der Plat. Philoſ. T. 1. p. 203. otei ebib kou e e : r6