8

volunt. Ex quo tempore triginta annos ille Athenis commoratus est multosque nobilissi- morum civium in philosophia instituit, inter quos Socratem, Periclem, Euripidem, Thucy-

didem historicum ¹). Jure adeo, etiamsi Diogenes ²) narret, Archelaum primum philoso-

phiam Athenas traduxisse, Anaxagoras potius hac laude impertiendus est. Qui postquam ad a. 450 Athenis versatus est, vel patriam revisisse ³) vel alias urbes obiisse putandus est, nisi prorsus alia, ut monui, facienda est temporum notatio. Interea autem in Athe- niensium urbe homines sapientiam studiosissime expetere minime destiterunt, imo vero Archelaus, Empedocles, Protagoras, alii tum maxime floruerunt animosque Atheniensium cognoscendarum rerum studio inflammarunt ardentissimo. Sed etsi sine ulla suspicione ab initio illis studiis sese dediderunt Athenienses, quippe cui ex animi sententia et solo di- scendi ardore incensi operam navarent, tamen non ita multo post senserunt, illa philoso- phorum placita a majorum institutis ac moribus longe abhorrere ſet Jatius serpendo'id effectura esse, ut leges auctoritate sua destituerentur et civitas universa esensim alias indueret formas ⁴). Quam ob causam Anaxagoram, sive ille tum iterum Athenas venit, sive

prorsus illinc non abiit, tanquam auctorem sapientiae illius perversae impietatis reum ſeita-.

runt a 432. 5) Quin adeo bis accusatum esse philosophum gravissimum, olim Aug. Carus

it⸗ 1 O—

10⁰⁰⁹m 6 Dandeds 17ℳ 2s rv„A02Svre, 4eενοαeꝓν. A vero a. 486 non- n Callias, sed Callial des archon fuit, Callias autem demum a. 456 hoc munere functus est, quam ob rem Anaxagoras viginti quatuor annis post quam vulgo credunt Athenas devenisse videtur. l*105. 1) De aliis Andaboiae lhspa 91 Mittst hist. 5 T. I. p. 1289. cf. Athen.. 220, 1. ²) II, 16. 1. 02 19. 9 butfi dua lebuns ³) Val. Max. VIII, 7; qui quum e diuturna ares Stion patriam repetiisset etec... lirle ¹) Rem pauois Roeischerus Ariſtophanes und ſein Zeitalter complectitur, p. 239 ita dicens: Schon mit dem Auftreten des Anaragoras, durch den Athen zum Mittelpunct der Philoſophie wird, be me der Gegen⸗

ſatz gegen die objective Welt des Staats und gegen das alte Bewußtſein überhaupt. 1e e. ³) piog. II, 12: Tcorlαυν ⁴μεν„νςο ongty zu τ uaαƷον⁵ υυν ι⁴οσꝓσσσσν νσ K4og, aτον

dο ε οιεινννα, ι τνν ουι 2νeν Reys oadrνovν drosνσασαεμνοο 5½ umdo.

aðᷣroð Ieouενεovs roñ uabo*roũ, xtvrs raldνros dntuuo S⁴ aœl yædeudijul. Sdrvog d' dv roig 300¹s ord Oouuddèu G, elsxuνt, Tn dir, dyτεισποννιτενιοσνιμιννποσνντρ IIsS- Oixle. aœαd ou duov ageßsſag, aaad ual u*ddαμαο μα deura Xœrraouαᷣααεννυνα Thucy- didis quidem illius rationem ita Roetscher. I. I. p. 98 edisserit: Offenbar gehörte dieſer Thucydides

dem alten Principe an, in deſſen Dienſte er ſich dem Pericles uidrrſepte, aber ahumaͤchtig an der weitgrei⸗ fenden Macht deſſelben zerſchell. 8 2

A J wgrrG Fispobo Kic