cihor fuit, quod vel Pasiphaa ipsa quibusdam Ammonis mater esse, itaque ex Aegypto antiquitus accita videbatur. Ne quid tamen in veterem religionem committeretur, cum lsi etiam Pasiphaae Solisque simulacra servabantur. Sic demum omnia optime con- gruunt: Plutarchum dicere uœeretomν ν, Pausaniam 2arlν, Tertullianum stipatus est; a Plutarcho Isim non commemorari, commemorari a Pausania.
. Postremo commemoro, inscriptionem Lat. Gruteri p. 82. quintam oraculi ab lsi somnio dati mentionem facere: neque tamen de tempore constare, nisi quod sub Impp. dedicata sit.
DE SEPTENTRIONALIUMI DEORUM ORACULIS.
Sed incerta omnino ex inscriptionibus Latinis est argumentatio, quia quam- quam haud paucae propter somnia divina aras dedicatas esse aliave munera in- dicant, velut BNemesi Sanctae campestri.. P. Hel... Pacatus Scupis.. somnio admonitus posuit, quae Kellermanni inscr. Latina est 119, tamen, qui dedicabant, domi potius suae, quam in templis videntur somniasse: illis enim somniis monitos aliquoties Romanos vel templa condidisse, rerum scriptores confirmant. Ad eandem divinationem et eas inscriptiones refero, quae ær uisu, eæx uiso, eg monitu, ex prae- ceplo, ex imperio, ex iussu aliquid dedicatum esse tradunt, collectas ab C. Zellio, Anleitung zur Kenntniss der roem. Inschr. p. 146, et has: repertam ad Isaram fl. am Konterweg, Gruteri p. 57. 4: Marti Aug(usto) conseruatori corporis sui Mer eurialis, Aug(usti) Nostri) F(erna) ex iussu numinis ipsius sigillum marmoreum posuit; repertam Romae, Gruteri p. 21. 3: Aram NJoui Vaigur atens praeceplo deo- rum Montensium Ual. Cuscentinus patri deorum omnium et dur. Eruperantius sacerdos Siluani cum fratribus et sororibus dedicauerunt. Ubi montium dei, velut Nemestrinus, Jugatinus, Collina significantur, quo Arnob. adv. gentes. 4. 9 pertinet: gquis Montinum montium(deum).. esse credat?
Unum deorum septentrionalium
Apollinem Grannum
commemoro, quem Caracalla de valetudine consuluit(Cass. Dio 77. 15 p. 130 1. extr.), id quod in Dacia factum esse multis inscriptionibus Reim. docet ad Dionem tom. VI. p. 836 sq. Hunc quoque somniis verisimilius est, quam verbis oracula edidisse. Nam neque illis terris, neque apud finitimas gentes verba a diis pro oraculis prolata com- memorantur; ex iussu tantum sive ex imperio deorum inscriptiones in Germania repertae(Zell. delect. 274. 279— 81) nonnihil dedicatum esse produnt. Atque ex som- niis potissimum a Caracalla, ut Pergami et Alexandriae, medicinam petilam esse supra vidimus.
Non multo post Cassius Dio somnio sibi videbatur accepisse oraculum. Qui historiam(lbro 80 extr.) ila claudit: οre ndvra 10 40 ,Ecjccéꝰ gãror 2 rj nærοεe Sjaat, donep nou, α 10 Jα‿αναιν εέντ Bebνte 7⁰q uι υre nae arara S*⁴ααεν Orae„⁴ nore&dosa osrdooeodαάe uui ντουι,νοετννσν 1 àxporeleuvrte 1d&νhqõ✝Ude(II. 11. 163): 9
Exrα re ε2εν υαe Zeus ex te or⁴⁸
x 1 eε⁴ριασσoO'Q1 iμρμιο 6x 1ε m⁶οιμοο. 4 Quem domi potius quam in Apollinis Calchedonii apud Bithynos templo fatidico somniasse arbitror. Sed vel post a. 333, quo Jamblichus mortuus esse creditur, hujus philosophi discipulus, Aedesius Cappadov, Neoplatonicus, æragupe ent rerx uœαe retaeν.— M⁵τ ⁶ε*mν ε 6νε⁵εαιs— deum audire sibi visus est septem hexametros pronuntiantem, quos servus in manu scriptos invenisse fertur.(Eunap. vit. Aedes. 27-P. 49.)
aum spalinm commentationi permissum jam expleverim, reliqua Springero, bibliopolae Bero-
linensi, edenda tradidi. Gustavus Wolff.
5