32
6æ Borννν ανἀdματα εν uαννμ ον(εον, rijs re Iaœoοm œ HiaAν τ Erᷣον dord dd 16 ν 1 mmα ασρ αμινμνν„ ε6εεν νυυ οτεραρηνσνυναμαυν 2αdνννd α*l roοννπτο ⁸ναᷣν⸗ ‿μeφK²-—er de 5*ος ꝓα anjs leς μεν ⁷0, e.⁴αννε d nlαοαν Kal ou SaAaudrts enα⁶οο dwαν εοι) TIaæoeς. Fuit quidein Inoni Epidauri Limerae oraculum(Paus. 3. 23. 5), id tamen aqua, non somniis, res futuras significans. Neque hoc miruam: nam Inonem in mari mersam Leucotheae nomen et divinitatem accepisse credebant¹). Quam insolentia igitur huic deae, tam solemnia Isidi s. Ioni, nam hae eaedem putabantur, somniorum erant oracula; quare Joòs pro ous scribo, quae corruptio eo proclivior erat, quod Inonis paulo ante(23. 5) mentio erat facta et potissimum a Pausaniae librariis temere aliquoties adjectum esse Schubartius in hujus anni ann. phil. et paed., de Pausaniae codd. exponens, demonstravit. Prae- terea Tagpühs dquoque et Hagpéi corrupta esse quum vel ionismus prodat admissus in Aorjri, sed alienus ab illo nomine, Camerar., Sylburg., Meurs., Dind., Creuzer, Schubart. IIaeνε et IIaæoοαꝓςσν emendaverunt. Nam Plut. in Agidis vitae capite 9 narrat, illo rege Pasiphaae uœeyrela osrdrrec 10s Ynaꝑriααe ous ενέαννα ndrανς zαmν ουνdνroνᷣsνοε εs djs ra½s»duν Et paulo ante: Teνν ε Na- oο‿ρναἀs al α‿eẽreon,„„ er Saddue ‿νμαμαε νοeνĩ⁹je revss(oτοοσονο τ̈π ArAœντέευωνεμαν νααemνπέ deς duud rexery, 10νε α Kaoοd⁶οσν τν Hoαdνμαον εsεuνjcxou eyræiνα va dεα το o ραενεeeν rd uα‿ẽre Haodg̃ds nO0αωνοουννινεκνοοσ dd Sudoros Auuwda Suparsga Adgvi rouroud„*zενy.ö. uœα‿e ειανα2έεειν υνπᷣαηνααα. Et Cicero de div. 1. 43. 96, qui regionem quidem in uni- versum modo significat: Atgue etiam gui praeerant Lacedaemoniis, inquit, non contenti oigilantibus curis, in Pasiphaae fano, quod est in agro propler urbem, somniandi causa incubabant, guia oera guietis oracula ducebant. Quae illa dea esset quum Plutarchi actate lateret, illud unum constabat diversam esse Pasiphaam Solis ex Perseide filiam, Circes Aeetaeque sororem, Minois uxorem, quam quum alii, ut Pausanias 5. 25. 5, commemorant, tum Cicero de nat. deor. 3. 19. 48 distincte tra- dit in deorum numero non esse habitam. IIlius tamen deae naturam vel fontis sacri nomen prodit. Neque enim dubito quin Artemis fuerit, quae et ab Orpheo hymn. 35.(36. Herm.) mααασασνG appellatur, et cum fratre, ut Thalamis, conjuncta plurimis in templis colebatur(Welcker ad Boeckhii Pind. 2. 2. p. 453). Quae quum fratris ratio- nem naturamque prorsus aequare videretur, nisi quod femina esset, oracula dabat Thalamatis, sed ut geminum diei sidus diu, ita ipsa noctu. Quanta autem Dianae apud Lacedaemonios fuerit religio quid est quod dicam? Plutarchi aetate et nominis veri memoriam cognomen obscuraverat, et oraculum omnino, sicut alia haud pauca, defecerat; at renatum postea sub Hadriano sive sub Antoninis aeque ac Delphicum et reliqua, a Graecorum Luna ad lsim transiit, quae ejusdem sideris numen esse vi- debatur et sub Hadriano imprimis ubique libere coli coepta est: qui transitus eo fa-
*
¹) Romanis Matuta erat(Cic. de nat. deor. 3. 19. 48), cujus divinatio faisse non traditur. Sed de
Albularum aquarum Albnnea fonte Tiburtino Serv. ad Verg. A. 7. 83: Et Albunea dicta est ab
aguae gualitate, quae in illo fonte est. Unde etiam nonnulli ipsam Leucotheam volunt. Id quod non ex re, sed ex nomine collectum esse patet; neque ex fonte, sed ex Fauni Fatui acello adjacenti oracula per incubationem petebantur. Verg. A. 7. 81:(Lalinus)„oracula Fauni, Fatidici genitoris. adit. lucosque sub alta Consulit Albunea.. Hine Italae gentes omnisque Oeno- tria tellus In dubiis responsa petunt. Huc dona sacerdos Quum talit, et caesarum ovium sub nocte silenti Pellibus incubuit stratis somnosque petivit: Multa modis simulacra videt volitantia miris, Et varias audit voces fruiturque deorum Conloquio atque imis Acheronta adfatur Avernis.“ Ac ne postea quidem Nymphae ibi erat oraculum. sed simulacrum modo mulieris libram fatidicum tenentis sub aqua inventum est, ac libro divinationis causa in Capitalium inter libros Sibyllinos relato Albunea credebatur decima fuisse Sibylla(Varro ap. Lactant. I. 6. Tibull. 2. 5. 69 c. Hüschkii comm.), cujus oracula choliamb. plerumque versibus composita erant.(Schol. Plat. Phaedr. p.
316 Bekk.)