30

cum describit et a Tyriis Melcarti patrii cultum Gades translatum esse docet. Om- nino non verbis heroes, sed somniis res futuras patefacere credebantur, velut

MOPSUS AMPHILOCHUSOUE MALLI APUD ClLICEs.

Floruisse eorum oraculum sua actate Demetrius narrat, unus hominum ap. Plut. de def. oracc. cap. 45 p. 434 d. p. 737 sedqq. Wytt. disserentium. Tunc enim procon- sulem Ciliciae Romanum, liberti incubatione edoctum, cognovisse, verax esse oracu- lum. 7 ϑ daqode⁷, inquit Pausanias I. 24. 2, Kadextas à& Madle uxvyreroy, axνένειαον ινν oεινι εέμααν, et Alexander vates ap. Lucian. cap. 29, quo loco jam saepius usus sum, hominibus consulentibus acclamavisse fertur: Es Maddo dgew, Seoniuᷣrd Adu*d—2ον.

Et Eucrates apud undem Philopseud. 38 extr. ait: axαυυ 10 6* Mada aa reroον ενιαeν ε̈τατο‿ 14 x᷑ adννεισνισηιον&f'x, va LO 6rαν έ 1908&οει αμάο ⁴αe⁶³ρμε νον 0⁸&ν&αᷣ ς εαις ο NOνιιόέον T‿άα 1% 904zQ,0.. Vi delicet mendacissimus ille miraculorum inventor itinera sua narrat. Irridet oraculum idem Luc. dial. mort. 3 ct deor. conc. 12, et vel Lactanti scholiastae aetate extabat, qui ad Stat. Theb. 3. 521 annotat: In tantum enim magnus fuit Mopsus in augu- randi perilia, ul post mortem ei lempla dicata sint, a guorum adytis saepe ho- mines responsa accipiunt. Quamquam hic quidem grammaticus Servio posterior, magis ex priorum grammaticorum, quos exscribebat, animis, quam sua experientia dixisse censendus est: at circa annum 230 certe oraculum viguisse Cassius Dio con- finmat 72. 7. p. 1208. R. E&rερο τι⁴σιν ⁴&sdoν. E.rεαν εν Lαd⁴ 6 4⁴ τ1 Kede- ia dau‿ρά᷑ ονyOνρμοτννμμοννι ναά ⁷ ι νεερ̈εοων Erοεν νν εαά Xe½ρ (anno 181, S. Condiano Maximi fllio), ³*⁵ρμαρρᷣ*js exe*νοε ε⁴αμασαε. Cassio aetale suppar Tertullianus fait, qui plurima oracula somniis res futuras significantia ita de amma cap. 46 commemorat, quasi durent: Nam et oraculis hoc genus stipalus es! orbis: ut Amphiarai apud Oropum, Amphilochi apud Mallum, Sarpe- donis in Troade(ubi Constantinum M. fortasse versus de condenda Constantino- poli audire sibi visum esse supra conjeci), Trophonii in Boeolia, Mopsi in Ciülicia ſidem atque Amphilochi orac.), Hermionae in Macedonia, Pasi- phaae in Laconica.

DE AMPHIARAI ORACULO OROPIO,

quod primo loco Tert. posuit, Preller nuper commentatus est.(Berichte der sächs. Acad. d. W. hist. phil. Cl. 1852 p. 140 sqq.) Parvi habebatur aeque ac cetera Stra- bonis actate, qui 9. 1. 22 p. 399 c. ait: Daqolts„, 16ν e dντακνααα ³ε α (i, e. fere hic; nam inter Psaphidem situm erat, tribum Atticam, et Oropum urbem, et sub Aiheniensium modo, modo sub Boceotorum erat ditione) α τ⁸ Auqοdeν dare. reT4⁴ινmιένον οπτιισι μαάντεαoν. Etiam 9. 2. 10. p. 404. a. templum extare tradit: Kal „ Tbala dε τπ οων A*iαtον, α τ εενρν rο Adugqtœodons quod tem- plum Apollonias Tyanensis adiit(Philostr. 4. 24. 1) et Pausanias I. 34. 2 describit- æα oœntois vaos re Sorer Auqtadon et q. s.,§. 3 fontem sacrum affluentem commemorans:»6ν aνκέκαννέ⁴μο 2ν⁴ρο μα νεᷣνμαεο ᷣ νμέιμνον, xνιέιςρε εν μeνννον dpetvt vl Ivοeν εtονπνυον es, 1¹ Wpijr.. Kal nντον νμάιν νπαάη Hαονσ ννμεεονςαν, bres„40ν duqmνdᷣ I*οαιμμεκνοο(i. e. qui advenit, ac- cessit, lustratur).. KOQν οœeνινε ἀάνν mα τ 9*‿μιόάό̈ τmνη μ̈de᷑νεμνο αασ⁵εοα Jouνeν αάνανeε᷑ νοντes dναμάνον eτ˙ναιετοs. Strabo igitur qunm non cessare omnino, sed minoris haberi, Pausanias sua actate adiri oraculum tradiderit, tantum abest ut Preller recte p. 166 multo ante Pausaniam defecisse censeat, ut sub Antoninis, sicut cetera oracula, refloruisse videatur. Sub Constantino demum sublatum esse Euseb.

vit. Coust. 2. 56 tradit: é&neεe νας ανε*ν τυνν dοijoεε οemσέν νεένο⁴ε 1⁶eνεεε Ka-