29

10 ⁴ ϑυορ⁴ας, et vel S. Basilius comm. in Esaiam cap. 8 p. 1024 A: ⁴ αά.. 0retd 9oος al 2adο⸗ eœd aeretaes daeναινκν Qμmροοιο᷑σ⁷πds.. 1* ‿̈όιασ ,ε(ον⁴ε- vorde. Latissime incubationes patent, de quibus Plinius ait n. h. 8. 29. 1: necnon el 4 die multifariam ab oraculis medicina pelitur, velut 8. 42. 63: morsu ca- nis, inquit, unicum remedium oraculo quodam nuper repertum radix siloestris rosae. Tot ejusmodi

AESCULAPIO

ſuerunt oracula tamque diu sunt consulta, ut pauca exempla sufficiant. Cujus dei tem- plum Pergamenum prae aliis erat celebre. Quum Apollonius Tyanensis Ephesum veniret, 46α.. 1694 auroũ ε&ꝓ†ροετιν.&x roν εορ³ι ⁹ Ilepyauor(æον ⁴ν⁵ raę rr dpεlaoν dεοναμινν ⁶ ⁶ϑεο ετααενοωε εροοεmꝓσοσστν τ dνονιυν r0url ya νιτ⁴ς ε Sou⁵εᷣανσ xœ⁷ doxern ra Molgcæes.(Pbilostr. vit. Ap. 4. 1. 1.) Inter fre- quentissima oracula Lucian. Icaromen. 22 10 εν IIepyduοα daœrgeto recenset: Aeli Aristidis autem orationes sacrae somniis ab incubante ibi visis adeo abundant, ut satis habeam duo omnium instar afferre. Orat. sacr. I extr. Aesculapius nutricem aegrotam dytorsoey exneuzpxs u αd THepyeνμον nοeendν, öre 2αœ⁷ ν rg &Amσσοοεεινρσe n0 ⁄οQ ⁵ꝙν. Kal du 2uud rerd enεατο⁴αν⅔ ο⁶ιν τνα⁴ινμμ νν 105 Jeds Aor⁴n, dνo4oν nodderos eiον ον ud⁴νον ο dεαςνρ⁶υν ενκᷣœta eyyeybauueyæ. Et 2 p. 307 Jebb.: enl ry er Ilegααναᷣ ⁵νυένσα*πυzń—/.. Lr- xœrexex 2iννᷣ μενεαεκν υνν te 9ν⁴ιν rα τυυ ννeφκ⁴ςςον ον νε ατ⁶ d reα 6rεl Oœros öνεν α μοι νιν 9εα⁸ 10&mι Q ³ 1602 Foneιοι ϑεᷣᷣrνον en osναe ⁴osoer. Etiam Caracalla(Herodian. 4. 8. 8) νεκιρ sie IHIeoyauσν rijs Aolas, IL*oνα B00A6 ε&ννs Oεορασσ☛εέ⁴εᷣ⁸ ro douAπον Aqusνs 2xε, 2αl&s d00„ O'eAe 16 νεκέ⁴τ ⁵‿μμςαομοενες νπηάν Almν. Multa ejusdem dei templa Pausanias 2. 26. 7 ab Epidaurico incipiens enumerat; Aristides, natus a. 129, mortuus a. 189, quum Ephesi(or. sacr. 2 P. 309 Jebb.), Lebedi(3 p. 311 sq.), in Mysia et Poema- neni(4 p. 321 sq.) et Adrianis(3 p. 310) ab Aesculapio somnia nactus est, tum plu- rima Smyrnae; Romae in insula Tiberina illustre dei templum erat, ubi complura reperta sunt oracula scripta Graece oratione soluta, quae Franz. in corp. inscr. gr. 5980 edidit; quin ne circa a. 300 quidem illa divinatio desierat, quum Jamblichus scribe- ret(de myst. Aeg. 3. 3. p. 63 lin. 19 Gal.):& ν Adoxdνπον υμμνν τ νοoνεμωπαπα os Oε⁶οςα νενοs πιανεᷣεα. Neque raro DlONYSII

in templis incubabant, velut sub Antoninis Amphicleae prope Delphos; ita enim Paus. 10. 33. 5 xd uε⁴ν νοοονμάαηιαα ντο⁸ Auqexdeteuc rols 19080%° d. ι Greεεενωvν Idem sua aelate HERCULIS

oraculum Hyetti apud Bocotos floruisse auctor est 9. 24. 3..»æMs Eoοτιαν HHo- A⁴ουνε, νœσ iduœrd uρανσσ nag ⁵oũ 10ε„dνμυννοναιιυωπ‿ειν Nemausi lapi- dem sub imperatoribus inscriptum: Herculi Somniali ex oraculo reppererunt(Fa- pretti inscr. p. 692. 130)¹) Quanta Gaditani Herculis religio fuerit, quum Valesius ad Cass. Dion. 77. 20 extr. exponit, tum Ulpianus confirmat tit. 22. 6 Ilug. in paucis deis commemorans, cui Romanos legare liceat. Kauldeν ⁴ Mdiνααdααᷣνον rijs Batre- vijs ãgsarra, ds a 1 Hoaxdet 16 ε&νν εαειεεοςα yodu᷑ror, unxrecre Köuu dos, Cassius Dio inquit l. comm. p. 1305 extr. R., ubi Valesius et templum magnifi-

¹) In Herculis fano, cui Sambulos, Mesopotamiae mons, imminebat, sacerdotes modo et una tantum de re ad cultum pertinente somnia ilebant. Tac. ann. 12. 13.

—