—6

Eorer dTos vijoos ⁴το ππαηα οιές, O dœrvra dOekera. AAaad veεeοeν αά‿dοe æννναμα eεœ

Aliud ejusmodi orac. in Ps. Plut. vit. Hom.§. 4 et Anth. Pal. 14. 66 extat. Scilicet deus bB0/M s fuit, neque vel Euclus vates cum co dissentire veritus est oraculo ap. Paus. 10. 24. 3.

Etiam Dio Chrysostomus, qui sub Hadriano declamavit, Pythiam consuluit; n. guyijs p. 255 Emper. 421 sq. R.: 1ν εα erυννμοννινμνν uο(Apollinem Delphicum Croeso suasisse ut fugeret) 6dose α νιον ες dϑεοα.εσσꝑνρσ T9*ααασσσσσ. œ ⁶υ ᷑ĩfν eνεde, τοον eνα ZL*οαοσν ντα oν εεςενeν νμινμαφρ. Lxs- Aevs ydᷣõ μ iτ οντο dτeiνν, εν elur, ndon 190⅔έσς‧, s lνν rer al ouμeερονeν αμρενν Ʒαςα eν, ⁸*ν,&dbl 10 doraæror εᷣ⁴ν rijs yijs. Quare ubi- que se vagatum esse, et ita philosophi sibi nomen aliquod peperisse.

Nummos porro Delphis cum tripodis sacri imagine sub eodem Hadriano cusos Ez. Spanhem. delineandos curavit et explicavit ad Callim. h. in Delum v. 90 p. 447 ed. Ernest. Describit Rasche lex. num. s. Delphis.

Sub Antoninis Alexander vates a sacerdote interrogatus, 1 ϑἀς 7ανοτνισ 10 ν dννμο α 1 εe KAdoc d 10 eA2†σς... P"evdeis touν entnrovyres&ν O*ιπμνμ, hoc scire nefas esse respondit(Lucian. Pseudom. 23). Unde apparet, quamvis de dei veracitate ut Stoici vel secundo ante Chr. saeculo et Oenomaus sub Hadriano, ita tunc quoque quidam dubitarent, oracula tamen sub An- toninis Delphis edi solita esse. Idem Maximus Tyr. diss. 1 p. 9, 26 p. 264 ed. Davis. significat. Eodem aevo Lucianus fuit, qui Apollinem coram Jove vaticinari jussum in Jovis Trag. paragrapho 30 dicentem facit: duαμνενον ⁴αν* ꝙꝗ ἀεον ενdedos 5 ν Kodooυννι οmũe nodᷣεẽ, dndyre αe r νρμνοέμανων—νμάσ⁊ασόντνν, 00. Jam quum totus ille dialogus ad Epicurcos Stoicosque Luciano aequales pertineret, ne oraculorum quidem condicio siguificari potuit praeterita.

Sed ad recentiora etiam tempora descendendum est. Aelius Spartianus enim in Pescennii Nigri vitae cap. 8:„Denique Delphici Apollinis vates, inquit,... quum nuntiaretur tres esse Imperatores, Severum Septimium, Pescennium Nigrum, Clodium Albinum, consultus, quem expediret reipublicae imperare, versum graecum hujusmodi fudisse dicitur:

Optimus est fuscus, bonus Afer, pessimus Albus. 7 Ex quo intellectum, Fuscum Nigrum appellatum vaticinatione, Severum Afrum, Album vero Albinum dictum.... Requisitum est, qui esset obtenturus rempublicam. Ad

quod ille respondit alium versum talem:

Fundetur sanguis Albi Nigrique minantis;

Imperium mundi Poena reget urbe profectus. Item quum quaesitum esset, quis illi successurus esset, respondisse itidem Graeco versu dicitur:

Cui dederint Superi nomen habere Pii. Quod omnino intellectum non est, nisi quum Bassianus Antonini, quod verum signum Dii(i. e. cognomen T. Aelii Hadriani Antonini significans) fuit, nomen accepit. Item quum quaereretur, quamdiu imperaturus esset, respondisse graece dicitur:

Bis denis Italum conscendet navibus aequor,

Si tamen una ratis transsiliet pelagus.

E quo intellectum, Severum viginti annos expleturum.“

Ut confictum sit primum oraculum a Pescennii Nigri assecla, cetera post re- rum eventum,— tamen ne confingi quidem poterant nisi ut homines fallerent, fallere autem non potuerunt, si tunc omnino nulla oracula Delphis edebantur. Et saeculo tertio Origenes contra Celsum 7. 3 p. 695. b ed. Delarue(tom. I. Par. 1733, forma max.) de oraculo Delphico dicit quasi duret: fordνπιασα roεννν el rijs Hodotas,