UA ORACULORUM AETATL.

5.1.

.culs sub Christi nascentis tempora defecisse patrum ecclesiae Christianae fere omnium est opinio.. Ejusdemque rei locupletes testes Ciceronem habemus et Stra- bonem et Plutarchum, certe habere videmur primo adspectu. Atque Cicero quidem de divin. 2, 57, 117:„Cur. inquit, isto modo iam oracula Delphis non eduntur, non modo nostra aetate, sed iamdiu, iam ut nihit possit esse contemtius?... eva- nuisse aiunt oetustate oim loci... quando autem... eæoanuit? An postquam homines minus creduli esse coeperunt?“ Strabo autem 16. 2. 38, p. 762. 2.(Casaub.) ait: Kal ol„ε dρναηο ⸗α⁶⁸‿ αουιναα τένννννένν εποσςιεενον μαον να&oeεαάννννονν, α 0⁴ τ vmcl ⁴‿ ν άmάνOnνιdeνos ſ rire nodds, œul 194 ½ν etες uεν ⁴e⁶ν i ε ‿deaoous.. VII. 6. 9, p. 327 f. x⁴νοσemωε᷑ dĩ νπα˙ι α αμαάντεεκεονν τ⁶˙ ε A⁶υ, ανονεν 1de, XVII. 1. 43, p. 813. e: Ammonis oraculum rots αρνναάσς a‿⁴ον*ν τιτ τ⁴α⁵μ, 2ld*) ux‿eroe]) 2αννν ν ⁷πQëμννονεꝓ vt Aαꝓνω̈οε vœrενεχ εαςτ 1 μασeνουν◻αe|εουιινυν οe ½eυτι ⁷ιννμοτς ασ ο- 9rαoς dεmνς⁵ts, ded ε dldyree val 5gvededas z Jcοννεeeν Aeonen vadl 16&e Aduuν σmꝛdeν ε ετιεενιιταα L*hοτεμιον, νmρεεον ⁴es Ererεαι. IX. 3. 4, p. 419. a: Növ ⁴αν νσ υαεναερα ιιν 1 εενννDelphicum), aοετπκνον J νmυεεα‿deνιιει ιαι. Mullus dé ea re Plutarchus est in disp. 11 1ον 1μe zbeν μᷣa vi e IIoOtay et a. r. e«æ⁴³εᷣ2οα⁶‿εν ⁷ρονπĩεμeοz Cf. hujus I. cap. 5, P. 411. e.. 1 Ʒενεα☚ Oα(in Graecia) raν Ʒροτmνσ̈ν αμνννᷣσeν αω 4, A* d„ds dνtr, dndvro exerεαν ⁶νςινν... r* Bocurder brere T- dr* 9εα nodρνονoνοαππωσ⁸ν το⁸ nο⁵εεον zbòrocs vur(x⁴2οανε*ναα⁴⁶eρ ε 1 Aειαααι, kal nodus eneogixe uaeνexiſs u‿νεας ν zdar: oudeuos s a⁴λ z⁶ννν 9 eε mτQ e,αdeεemν(ubi Trophoni ſuit oraculum) 7 Bouurter nρέινό roς Toνιονιοαν αςιοοmνσα œάεʒim*s. 100„v d'⁴ν ⸗d uν οmν, 1 νηιό⁴α⁸ 6nuε*œνειφꝓσνράν... pe ⁴eταο έ εαα vedteœe rouror(oraculorum Delphicorum) Eeρένεσ„0 d'εκνααλεοαά Cop. 7, p. 413 a: αA xct ρ νοdε 9α% Gv9O⁴ε α έά̈ινπα m—έ mνοπρᷣ œee—ᷣνοᷣn oerat. 9*

Age vero diligentius consideréèmus, quid dicant. Cicero igitur tantum abest ut de omnibus oraculis dicat, ut Delphici tantum mentionem ſaciat. Quid vero, quod ipsum illud oraculum adolescens non modo donavit(Plaut. de El ap. Delph. cap. 3), sed etiam consuluit: Eoouere do αι υeν εέν 2ed*s 9eν cos 6„ο6τασιαι έ̈ωοτ. ροςσε εσαφρεεκmðZ qIIvtα ri dœντο quαeν, àdd ²uε,/ Xἀ᷑π2⁹ n0A4⁴m⅔ εαάν ⁴μ ᷑mάη:dυυσα οαιςα 1ν εϑεου(Plut. vit. Cic. cap. 5.) Fervore igi- tur stoico quodam abreptus ad Quintum fratrem paulo vehementius videtur id enuntia- visse, quod verum est et ab ipso de div. 1. 19. 38 significatum erat, minoris oraculum

1