29

28. contria p. m., contraria s. m. Ep. 107. 12. inopinan um

31. quamtam... 14.*compilauerunt ⁵) 1 23. iam pusilla tangit 25. ·querella

33. remissionem ueritas.. 5 26. epriori p. m., epicurus S.. ³);. 35.*rettuli P P. Dl., ep 26. gemis p. m., hiems S. M.

1 28. et te alis molestum

27. algedum 30. inexpectatum

pag. 348, 7.*quidquid

9. corpus sit 28. temptata

. 3 31. quaeri 10. res est om,(item.. 11)) 33. quaedam intermittentur 29. pernitiosior 12. gessiſſſtibi(fuerat gessit tibi) 34 laboris p. m., labaris S. m. 31. conditionem 14.*Suptilitas 36. relinquis P. m. rillud possumus ³⁴) 15. simplici r p. m., simpliciter 37. emitiendum p. ꝛ. 32. et ut bono dignum §. 7n. pag. 349, 2.*ponat fulmen ¹*) pag. 350, 6. nec desimus hunc

faucis est ²) 4. cur&(videtur a in æ corr.) 7. quidquid patiamur

16. rlitteris(item v. 18 litterarum) 10. ad contra p. m. 9. tabernaculo

*) Fuerat, ni fallor, corporale est(corporalest). In antecedentibus cum codex habeat corpas Sit... corν, suspicari licet scriptum fuisse utroque loco corpust. Itaque totus hic locus sic constituendus videtur: guod imperat corpori, corpus est, quod vim corpori affert, corpus est. Bomum corporis, corporale est. bonmem hominis et corporis bonum est: itaque corporale est.

*) Vulgata paucis non erat mutanda(Madv. pag. 506 vacui, Koch pag. 725 fallacis). Sententia cum sit: Ad bonam mentem conformandam non opus est multis litteris uti, ergo qui multis uti malunt, in supervacua aberrant, probabile videtur, quod Palat. IV. Grut. exhibet: paucis satis(vel sat) est ad bonam mentem uti litteris.

*) Codex habet: Servi oceupationes tuas occasionem fugae putaverunt. Si amici deciperent, habeant enim sane nomen, quod illi noster epriori(m. s.: epicurus) imposuit, et uocentur quo turpius non sint, omnibus rebus tuis desunt illi, qui et operam tuam conterebant et te aliis molestum credebant. Tractavit haee verba corruptissima Madv. Adv. II. pag. 506 sq. Ac primum quidem vir sagacissimus recte vidit et Epicuri nomen per se alienissimum esse huic loco neque Epicurum a Seneca„noster“ appellari potuisse. Restituit igitur error, quod et ipse in p. m. scriptura epriori(i ab seq. imposuit) latere persuasum habeo. Deinde quo turpius non sint a Seneca dici pro eo, quod sit: quo turpius sit eos(amicos) non esse exemplis allatis satis probasse eum haud cunctanter concedo. Sed in eo errasse mihi videtur vir doctissimus, quod Lucilium ab amicis quoque deceptum putat. Nam si id quoque factum esset, Senecam tam pusillae res te angunt scripturum fuisse existimo et illi Servi me reliquerunt, quod est in initio§. 5, responsurum alio loco epistulae Amici me deceperunt. Sed de amicis falsis, qui Lucilium deceperint, nusquam sermo est. Itaque non dubito, quin sincera sint si mici deciperent, neque quin post turpius non sint, non post deci- perent lacuna statuenda sit. Iam vero omnibus rebus kuis desunt non apte dici ab eo, qui fugam servorum pusillam rem iudicet, nemo erit quem fugiat. Ad extremum haud scio, an recte se habeant et ke aliis (ergo et sibi) molestum esse credebant. Itaque in hanc fere sententiam Senecam h. J. scripsisse putaverim: Si amici deciperent— habeant enim sane nomen, quod illis noster error imposuit, et(co) vocentur, 70 turpius non sint— let hoc tibi acquo animo ferendum esset: nunc] omissis rebus tuis desunt illi, qui et operam tuam conterebant et te aliis molestum esse credebant.

⁴) defendit Ian. I. l. pag. 27.

*)§. 5 proponit Madv. I. l.: quidguid dixeris, multis accidit, deincepsque multa et varia in nos diriguntur.

*) Sic et Schweigh., cf. 104, 28. ep. 108,1.—§. 8 interpungendum est: turbantur maria, cum quieverunt. flant in vicem venti(cf. Fickert. et Schweigh.)