24 „sordide rem çuuerere sive inhonestum quaeslionem faoere, mercibus frequenter adulteratis.”“— Adde Schleusneri Lex. N. T. h. v.— Jam vero concedas, 2*επενοοιναάαι, cum figurate ponitur, admittere rei honestae significationem, tamen verba sãuνπ. 2.α.ιαμσ εα εοααεεεαοαυν nescio quid inepti et Platone indigni habet.

P. 314 A. 20⁴1α ιμέμέντιοι τμμυάηqmw⁊mãle derrdον ννt elg dνοο dmesdeuroue] Quo hanc cautionem, quum auctor arcanas suas res cum Dionysio per aenigmata communicasset? Denuo auctor ingenii inopia perductus erat, ut ineptiis fraudem suam proderet. Nam nova via ingredienda erat, ut haberet, de quibus verba fun- deret; iamiam nobis venditat fabulam, Platonem in- teriorem philosophiam suam non consignasse litteris sed coram paucis tantum discipulis exposuisse. De qua fabula quid existimandum sit, supra iam dictum est.

Ibidem. 2lο ꝙυχιρ νϑσσισπι Auctor satis sinistre

ad suam rem adhibuit, qune Plato Reip. VII, p. 535 B sqq. disputat de virtutibus eorum qui ad Dialecticam admittendi sunt. „. 314 B.„4002εG*——„æα dν ddrre od orra Lr0d dννοεα] Redolent haec Plat. Reip. VII, p. 537 D et p. 539 B, ubi auctor vocibus ν véοue ayrag νν ενεανα falsus esse videtur, ut per 191) véoug öyrag senes perverse intelligeret.

P. 314 B& C. usylory ds ααeα— zMlon ud véou„ενωεοε] Integram hanc sententiam transcripsit Stobaeus in Florilegium suum tit. 25, 4= tom. I, p. 378 ed. Gaisford, nulla discrepantia, nisi quod ibi MGrαννοσ σeά οφμα reperitur.— Sententiam, Platonis nulla esse nullaque futura esse scripta, sed Platonica quae ferrentur esse Socralis pulchri ivenisgue, paucis variationibus repetiit Aristides dnto zu rerrdOοσν p. 373 (ed. Guil. Dindorf) exclamans mirabundus: ergo qui scripsit(Plato) non seripsit et qui non seripsit(So-