19 nostrum inde a verbo&αςονusque ad reerd z0ira⁴ Disput. II(t. IV, p. 749 ed. Schulze) operis Juliano imperatori oppositi, quod latine inscribitur Curalio Graecarum Affectionum(eveννεα duνεέl s da vexνς †σιοσσοdæᷣςν εleννασασς), eo consilio afferens, ut ostendat mundi totius ducem et auctorem patremque Platoni aliisque philosophis haud ignotum fuisse, sed obscure de eius natura ab iis disputari timore multitudinis.— Juslinus Martyr in Apologia I, 60 (ed. Otto) postrema tantum loci verba respicit, eaque aliquantulum a textu vulgari variata, namque effert: e 0teα πμν τ⁹⁶σνετοιιο Per Terlium autem persuadere studet a Platone intelligi Spiritum, qui apud Mosem super aquas ferri dicatur; Secundam post principem Deum ab eodem Platone tribui Dei Logo, qui in rerum universitate decussatus sit.— Eusebius Praep. Ev. XI, 17; XI, 20; XIII, 13 diserte locum laudat, eumque de Sancta Triade accipiendum esse putat.— Eandem sententiam summo opere tueri studet Angeles Maria Quirinus, quondam cardinalis episcopus eccelesiae Brixianae isque antiquarum litterarum praecipue Pla- tonis, qui aper humanae sapientiae ab eo vocari solel, studiosissimus. Qui quum codice Vaticano no. 1467 deceptus novam Platonis epistolam detexisse sibi visus esset, mox triumpho suo excidit, ubi intellexit, novam epistolam istam nihil aliud esse ac posteriorem partem ipsius huius Epistolae Platonicae, quae inter editas secundum oceupat locum. Vir venerabilis inventum suum istud erroremque inter alias observationes ad Epistolia haec Platonica potissimum ex codicibus Va- tieanis depromptas quum exposuisset in epistola sua doctissimo Bernardino Montfauconio, monacho Sanger- manensis coenobii Parisini a. 1741 inseripta: subiecit epistolam alteram initio sequentis anni ad praesidem generalem Congregationis Benedictinae S. Mauri datam, 2*