17
wirken beabsichtiget habe, was schon durch die rich- tige Scheidung der Schriftsteller-Periode beseitigt wird; ein Unterschied zucischen esoterischer und exo- terischer Lehre kann auch bei ihm nicht einmal in der Weise statuirt werden, wie man Aristoteles akroama- tische Schriften von den für das grössere Publicum bestimmten scheidet, wo doch jene ausschliesslich das eigentliche System enthielten, während Plato nur nicht dazu gelangte, alle Theile seines Systems gleichmässig in Schrift zu veröffentlichen, und wenn mir die Dar- stellung der folgenden Bücher gelingt, so wird kein Zweifel übrig bleiben, dass auch seine vollendeten Werke selbst bereits alles dasjenige enthalten, was dem philosophischen Bedürfnisse der Zeit entsprach.“— Quodsi extra omnem dubitationem positum est, Pla- tonem esotericam philosophiam non habuisse: omnes loci huius et ceterarum Epistolarum, qui arcanam ali- quam doctrinam produnt, manifestae odO'eias notae ha- bendae sunt. Qua causa permotus idem Vir doctus ibidem p. 425 et 529(annot. 220) hanc secundam aeque ac sectam Epistolarum nostrarum propter hunc ipsum colorem Pythagoricum, quem prae se ferant, serioribus temporibus tribuere non dubitat, citans hunc ipsum locum(p. 312 E) et Epist. VI, p. 323 D.— Utrumque locum ait abhorrere ab ingenio Platonis, sed a Patribus ecclesiasticis saepissime adhiberi. Videsis quos ibi laudat seriptores.—
Ibidem. Qοσασαατ⁴ιιεϑν σι⁴ ανέιμέν̈ν υν—j’ d deεαeννος u„νν En festivum commentum, quo seriptor igno- rantiam et insulsam suam sapientiam occultare stu- duit. Hoc artificio, quum veram Platonis doctrinam ignoraret, hoc assequi voluisse videtur, ut omnes, qui ei Platonis personam detrahere vellent, subterfugeret, et sane ei contigit, ut quemadmodum Sophista apud Platonem τ⁶ συσοπειιν τοων τνπασαν εταασνονασα xaενς
2


