15

imperativo usurpatur. Hic usus loquendi apud Platonem est frequentissimus. Cf. Astii Comm. ad Remp. p. 552 (VI, c. 18) haud iniuria mirantis Boeckhium(ad Simon. Socrat. dialogg. praefat. p. X) cum Graevio infinitivum pro imperativo positum apud prosae orationis auctores barbarum esse censentem. Adde Heind. ad Lys. p. 211 B= K. 18 et ad Charm. p. 166 E= F. 31.

Ibidem.* è τπ✕⁴ dεον— eeiua iuoa], Hanc quoque sententiam Platone indignam esse, monnit Astius; idem castigavit eos, qui temere ex his verbis collegerunt, Platonem gloriae nimis cupidum fuisse.

P. 312 C. 1 ια⁴[ε³ νοο—„νρᷣνρ ες] Haec verba nihil aliud sunt ac anilis proxime praecendentium inter- pretatio. Aso magno codicum numero iubente resti- tuit Bekkerus pro vulg. α5; secutus est Stallbaum suorum quoque codd. auctoritate permotus, pariter Ast, Turicenses, C. F. Hermann. Houxlav Exe est enim non movere se, subsistere; miouxtor dysty contra est quieti se dare, quiete vel pace frui. Exempla dabit Sturzii Lex. Xenoph. V. ouᷣαννο 3 et V. d́yεiν n 24. bon Particulam 1⁶ν vnlgo post νιμιυμμμενοσοσ positum omisit Hermann, cod. Par. sequens; item supra p. 312 A dy post Ty. uπν 0 09 i9

Ibidem. ö 1ι ϑσ άσιαςι νεα ⁴‿ας] ⸗bscuram hanc vulgatam minus recte interpretatus est Ficinus: Quod lu inprimis cupiebas; interest enim aliquid inter val Aοοσςσ, dldασςα αι νoαl☚‿ et d³⁴⁵αα τ Vide G. Hermann ad Vig. p. 780.— Schlosserus reddidit germanice, quod in graecis verbis non inest:„und dann wirst du er- reichen, was du vomieher gewünschet hast, dass dich das Volk selbst für einen Philosophen halte.“ Sed has interpretationes plane perversas facile excusabis propter difficultatem obscuritatemque loci, cui demum lucem attulit C. F. Hermann pro ςα ex cod. Pa- risino dlaoue recepto et dre pro ν¼ correcto. Ita sen-