8

referantur et consensu totius antiquitatis referenda sint, non ad filium, cuius nomine inscripta est haeece Epistola II: habes iam 0 Jeiac notam-e

P. 310 C. KOœrοαρ⁶νοιησηαοννυειον.] Nenu de his mihi quidem aliunde quidquam constat, nisi quod Polyxenus Ep. XIII, 360 C Brysonis discipulus fuisse dicſtur. Pro inaudito nomine Cratistoli Pape in secunda editione lexiei nom. propr. Graecorum, memor hujus loci, conjecit Korirdlog. Placet, Significaret enim hoc nomen quempiam Pythagoreorum sectae addictum, quo- rum nomina in hisce epistolis sunt frequentissima. Neque anxie quaerendum puto, quinam fuerint hi ho- mines, Nimirum aut nulli fuerunt, aut ipsi fortasse auctoris nostri condiscipuli, quorum mutua erat in imi- tando Platone excolendaque oratione aemulatio.

P. 310 D. 5özν α᷑xοdςe Oiuurtdot etc.] Sex co- dices praebent deονet unus secunda manu, quam lectionem in textum receperünt et Turicenses et C. F. Hermann(in editione libror. Plat, Lipsiae 1853 emissa).

Pro Oduν⁴ασ, quod habet editio Bekk., maluerunt Turicenses et C. F. Hermannus O4ννκρ⁴ασι, ducti, opinor strenuo grammaticorum praécepto, secundum quod tonus in antépenultimam vocis retrahitur, siide loco est sermo ubi ludi celebrantur, sed ubi de tempore agitur per Olympiades definito scribendum est Dauνμαρoνab Oluu mido. Nihilo tamen minus seriptura Bekkeri habet quo defendatur: Cf. Baehr ad Plutarchi Alcib. c. XI.

Ibid. 26—„α ο0 ĩMB+i Responsionem Platone dignio- rem legimus apud Diog. Laert. I. I. referentem, Pla- tonem Dionysio(patri) scribenti, ne in sermalédicta ingereret, rescripsisse, non sibi lantum superesse o0s ul lranni meminisset.

P. 310 E. 10 00„ 1 ½ mLatine: quorsum haeer Responderim, ut male personatus Plato, quum ingenii sui ieiunitate quasi ad incitas redactus esset, subita