17
——
büttel.— Bis zum 31. Dec. 1621 waren von 1000 Exemplaren 135 verkauft.— Überſetzung von Nr. 64.— Wieder⸗ holt angezeigt im Frankf. Meß⸗Kat. von Oſtern 1624: Leipzig bey Vertauſte gullbe ſGuung 8o. Ax 63 Wieber Inhalt: Entwurff der VerſtandtLehr. Der VerſtandtLehr ſind zwey Theil: 1) Ein Allgemeines, in welchem gehandelt wird von A. Der Verſtandlehr Materi oder erſten Erkändtnuſſen(d. i. Gemüthsfaſſungen, unmittelbar ein Ding ſelbſten bedeutende), welche außgeführet wird durch die 1) Vorkrländnün dar Außſagewörter(deroſelben ſein fünff: das Geſchlecht, die Art, der Vnterſcheid, die Eigen⸗ hafft, der Zufall). 2) Vorordnung(dieſelben ſind dreyerley: drei Beſchreibungen[der Vielbenannten, Einwörtigen und Benäntlichen zwo Abtheilungen(derer ſo geſagt werden und derer ſo ſeyn] und zwo Regeln[von der Länge u. von der Breitej. 3) Ordnung ſelbſt(das Selbndiße, die Größe, die Beſchaffenheit, der Gegenblick, das Thuen, das Leiden, das Wann, da. Wo die Logee 43 Anſtehen). deß Förd 4 4) Nachordnung(die Entgegengeſetzte, die Weißen deß Fördern und Hintern, die Weiſen deß Zugleich, di Bewegung, die Bedeutung deß Wörtleins Haben).—(Buch I.). 1 8 Zugleich, die B. Anderen Kändtnüſſen(d. i. Gemüthsfaſſungen, die auff die erſten gelegt, zu ſein ein Maß, nach welchem eines Dinges Warheit ſol erwogen werden), welche ſind 1 1) entweder Einfache, als die Vnterlage, das Außgeſagte, 9 oder Zuſammengeſetzte, welche a) entweder Ohne Erwegung als der Außſpruch(Buch II., b) oder Mit einer Erwegung, als die Schlußrede, welche ausgeführet wird mit a) Seinen Anfängen(welche entweder 1) Materialiſch, oder 2) Maßgebend, oder ³) Förmliche, oder 4) Volbringend ſind); ⁶) Mittelserfindung; y) Zertheilung der Schlußrede;) Vorwandnüſſen der Schlußrede(Buch III.). 4 2) Ein Sonderbares, in welchem A. Beweißthumb im I. Buch der ſonderbaren Verſtandlehr. B. Gläublicher Schlußrede im II. Buch. C. Betrieglicher Schlußrede im III. Buch, welches Anhang handelt von der 1) Ordnung; 2) Beſchreibung; 3) Ab⸗ theilung.
66) 1621.— NOoVUM] Domini noftri IESU CHRISTII TESTAMENTUM Syriacè.] Cum verfione Latina. Ex diverfis editionibus diligentilsimè] recenfitum.]/ Accefferunt in fine notationes variantis lectio-] nis, ex quind; impreffis editionibus dili- ſ genter collecte à] MARTINO TROSTIO.][Wappen pylogr.; auf deſſen beiden Seiten die Jahreszahl:] 16 21.] COTHENISANHALITI- NORUM.— Sign.:(?) 2;(2) 3; A— 00000. Rückſeite des Titels leer; dann 6 unbez. S. Vorrede des Profeſſors Jacobus Martini; dann 843 bez. S. fol. min.— S. 843 a. E.: Finitum Cothenis Anhaltinorum VI. Septembris Anno Christi M. DC. XXI.— Unbez. S. 844 leer.— S. 817.— fin. Notationes variantis lectionis.— In Weimar.— Bis zum 31. Dec. 1621 waren 1100 Ex. gedruckt, davon 300 verkauft.— In dem Antig. Katalog Nr. XVIII. von Oskar Richter in Leipzig wird eine Ausgabe„Cothenis Anhalt. 1622, 4⁰. M. Portr.“ feil geboten.
67) 1621.— DIVI JoHANNIS1APOSTOLI ETIEVANGELISTAE! EPISTOLA CATHOLICA PRIMASXRIACE] Adjuncto è regione charactere Hebrao,] In gratiam Syriacæ linguæ Tyro- num] feorſim excuſa.! Præmittitur! ALPHABETUM SYRIACUM, velut manuductio quædam ad ejus] linguæ lectionem faci- liorem.] Opera& ſtudio MARTINI TROSTI! Huxarienfis.
Kleine Arabeste COTHENIS ANHAILTINORUM,][Strich M. DC. XXI.— Sign.: A2— C3. 22. fol. min.— Das Alphabet ſteht auf der Rückſeite des Titels.— In Weimar.
68) 1622.— SCRUTI- NIUM INGENIORUM] pro ijs, l qui excellere cupiunt;] perpetuâ linguæ Castellanæ trans-] latione] latinitate donatum:] interprete! ÆsSCHAGCIO MATORE DOBRE- BORANO. Lege: stupesces.][Arabeske]! Cum privilegio S. Caesaree Majest.] Prostat Lipsie
IN OFFICINA COTHONIENSI]clo. loc. XXII.— 20 unbez. Blätter und 557 S. 12*.— In Gotha.— Rückſeite des Titelblattes Privilegium an Jo. Clericus d. d. Viennae 20. Sept. 1622. dann auf 5 ½ unbez. Bl. die Epistola Dedicatoria an Herzog Albert von Sachſen und Fürſt Ludwig zu Anhalt; dann 13 ½ unbez. Bl. Pracfatio ad lectorem. Dann S. 1: Auctoris prooemium ad lectorem.— S. 35: Cap. I. In quo declaratur quid sit ingenium, ac quot eius differentie ac species in hominis naturà reperiantur.— S. 57: Cap. II. Recensentur heic classes ac genera eorum ingeniorum, quae ad scientias addiscendas inhabilia sunt.— S. 69: Cap. III. Probatur exemplo, quodsi ingenio non sit praeditus tali, cujusmodi requirit scientia, quam cupit addiscere: quòd de nihilo sit, licèt bonos magistros audiat, multis abundet libris, atque in illis vitam suam omnem occupet.— S. 92: Cap. IV. Na- turam ipsam esse id, quod puerum habilem ad discendum faciat.— S. 110: Cap. V. Demonstratur, quantum possit ac valeat temperamentum in homine prudente atque habili reddendo.— S. 143: Cap. VI. In quo demon- stratur, quaenam corporis pars benè temperata esse debeat, ut bono puer ingenio polleat.— S. 161: Cap. VII. Quo demonstratur, animam vegetativam, sensitivam et rationalem sapienteis esse, licèt à nemine instruantur: modo


