— 8—

sagacissimus(Anach. II. cap. 20) perhibet:„Les uns coups font perdre, les autres gagner,“ quasi duæ casuum classes fuissent. Quid mirum quum etiam in Theopompi loco (ap. Athen. X p. 444 extr.) vuοο et dοτοσαeρέκιο manifesto confusi sint? ubi equidem, si quis rois dorοuνανοs deleat, non reprehendam. At habet eadem Eustathius ad Odyss. p. 1397, 48. OQuare zvpeuew in Theopompi narratione et zueic latiore sensu intelligendum esse censemus, ut alea latissimo sensu dicitur. Ammon. De Different. p. 85 Valck.: Kupeueir„deο εσασιεο du upni- qor(scr. vißoy e conj. vulcani secundum Hesych. Heoαo rerrsyO.) 1 dorομe⁴μσ ralεειινν. Epigr. Meleagri Anthol. Palat XII, 47: leεαωέ dοστσειασασꝙ⁴αινε rodνμνꝙꝓπνννεν exiενααεν ος. Eustath. p. 1397 init. et p. 1426, 28.

OQuamquam de Romanis nunc non agimus, tamen, ne quis imperatoris Augusti verbis contra rationem a nobis descriptam abutatur, defendendum esse videtur, a Casaubono Suetonii(Aug. 71) locum de ιατοοεεα ludendo non recte explicatum esse, ubi Augu- stus haec Tiberio scripsit:„Inter coenam lusimus„soorrued heri et hodie. talis enim jactatis ut quisque canem aut senionem miserat, in singulos talos singulos denarios in me- dium conferebat, quos tollebat universos qui venerem jecerat.“ Profecto, quam voluit Casaubonus rationem, vulgo notiorem fuisse putamus, quam ut Augustus Tiberio expli- casset. Imo sie lusit imperator, non ut qui plurem altero numerum punctorum sortitus erat praemium tolleret, sed ut quaque vice, qui canem aut senionem emisisset, quatuor denarios conferret, qui nec canem nec senionem, nihil deponeret. ita ludi vices continuatae sunt, donec alteruter venerem jecisset, qui omnia contributa tollebat. In hoc ludo senio cum cane conjunctus nihil valebat, pro utroque semel pecunia conſerebatur. Itaque pro- verbium Xios aaoααtrde KSor od red multo facilius explicatur, quam ut supra signifi-

cavimus.