— 60—

cuipiam videantur; hoc loco ut enumerari possint, sufficit, ut habeant vim activam.

minned ut manon a verbo munan derivatum est, quod genitivum habere scimus; et hoc habet genitivum 46, 13; 59, 23; 165, 23(in loco praeclaro: all uuus im that te hoske gi- duan; thoh hie it all githolodi thiodo drohtin mahitig thuru thia minnia manno cunnies) 167, 29. Minnea et cum te oc- currit, id quod in ruomon iam observavimus.

era 68, 7; 114, 21; 168, 1(nisi forte hoc loco is ad lo- annem, non ad Christum spectat); a«ure kao 100, 2; ands a- c0 135, 8; mundboro 11, 23; uuidarlaga 80, 24; υ⁴υ—— daruuard 95, 13 et similia, quae enumerare longum, non incommode conferas cum gomean, radan et helpan; Hdirdi (19, 4; 38, 16) non ita multum quoad sensum abest a Ruodian; huc refer Rord(76, 7) et hem(28, 20 cet saepissime) quarum vocum verba primitiva quanquam diu interierunt, sensu tamen non absimilia fuerunt φππĩ— omean et huodian et si modo exta- rent haud dubie genitivum sibi sumerent; iis accense Aaldi 10, 16.

In fruma(12, 16), cast(50, 18), gibard(21, 9)— in fadar, modar, Friund, Fiond magis minusve verborum vis animadvertitur(e quibus, quanquam significatione arctio- ribus iam finibus coercita, frummien genitivum habere vidi- mus 107, 6), et genitivos, a quibus hae voces pendent, tan- tum abest ut possessivos esse censeamus, ut hi potius ante multos alios pro obiectivis sint habendi.

firiuuit(86, 8; 137, 7 Otfr. III, 20, 43) et geuuit- scepi(159, 16) formulam uuerdan uuis in mentem revocant,