bes, thera saca, erdun endi himiles cet. uualdan legis 7, 4; (e Codice Cottoniano, Monacensis sensum praebere non videtur in he he giuucldan scal); 10, 23(ubi Cottonianus genitivum Praebet liadio, Monacensis liadi); 15, 16; 17, 4, 23; 23, 9; 62, 11; 102, 5, 24; 156, 14.

giuuald egan legis 2, 23: than lang hie giuuald ehta Erodles thes rikeds; 23, 8; 50, 19.

giuuald hebbian occurrit 2, 16: habden liaudeo gi- 2‿αld allon elitheodon, ubi dativum apparere iuxta genitivum notatu dignissimum; 5, 18; 58, 1, 5; 82, 19. Enuntiatio, no- strae consuetudini simillima giuzdkald obar mik hebbian legitur 162, 28 et 163, 12.

Ubi verbum obiecti partes suscipit, e natura gerundii hanc verbi formam usu venire animadvertis: 162, 14 hat ik giunal- dan muot so thib te spildianne an speres orde so ti quellianne an cruciu so quican latan.

Participium uuαldand et ipsum genitivum habet, qui prio- rem tenet locum, quum uunaldand posteriori collocetur: uue- roldes uualdand, hebenes uualdand, Iandes uuldand 12, 20; 39, 16; 50, 21 et multis aliis locis. Quin imo alouualdo ha- bet genitivum: αouzaldo alles uuuri landes endi liadeo 69, 24. 74, 7.

Praeter eum locum, quem supra commemoravi(2, 16) da- tivus legitur 94, 10: giuualdan allun kristinum folke. Haec est Wlfilae consuetudo, quum apud Gothones hanc fere provinciam dativo casui tributam videamus, ut personas, qua- tenus sint obiecta verborum, significet. Marc. 10, 42 ith thai

mibilans ize gawαdand im(σ☚ε nal ol Ksε,⁴αμοοινάν αηνεεοο-