13

——

quam orationem nihil Lindenbrogiano margini adjectum est, usque ad Phil. II. p. 79, 25 R„Nec praetereundum est, aliud similiter apographum ejusdem codicis ad eandem pariter Editionem annotatum ad Taylorum transmissum esse a Kennetho Mackenzie Juris Caesarei in academia Edin- burgensi Professore.“ Decreta, leges, epistolae, testimonia non in textu illius codicis, sed in margine exstiterunt, haud dubie ut in Veneto sive Italico.

Reiskius quidem Venetum ab Italico in ipsa Appendice Francf. discerni concludit ex his ejus verbis ad p. 42, 8 R.:„F τꝙ- 2rα.οε*/ deleto rOdεαν Quod ut in manuscripto Venetiano non fuit, ita, si retineatur, sententiae officit.“ Ego contrarium concludo hoc: quem codicem in titulo Editor inscripsit Italicum, in hac annotatiuncula accuratius nominavit Vene- tianum. Sed jam idem Reiskius praeeunte Tayloro vere credidit Venetum illum fuisse Marcianum, quia ad clausulam argumenti orationis d' falsa lega- tione, quae clausula deest in aliis, scilicet ad verba 6 Sæ,⁴ν ꝑO- dντεαενααο᷑ etc., eadem manus, quae reliqua omnia, scripsit: ra᷑νντα εεσσmέμνν τπααααε rod dopion Maoxov, et quia credibile sit, unde haec essent petita, reliqua quoque inde petita esse. Reisk. Praef. ad Annot. p. 13. Nunc certiora dare possumus. Exstat enim adhuc ille Venetus in Bibliotheca Marciana Nro. COCCXVII chartaceus in quadrata forma, Saeculi XV, foliorum 300. Rem Jacobus Morellius(Bibl. S. Marci Graeca et Latina msta p. 290) eidem Bibliothecae praefectus dijudicavit e lectione libri Pithoeani cum illo codice comparatà. In eo codice etiam illa clausula invenitur, sed signo quo- dam praeposito a reliquo argumento secernenda esse jubetur merito. In Lindenbrogiano ad finem ejus argumenti idque ad verba εν υηόειοις roũ A6„νι adscriptum legitur: Merc riν ον‿ναάνoοννυνᷣνεμν ꝭτα rονꝓνέκνοπτα, ex eadem ratione, quia in alis hoc argumentum deest. Con- tinentur illo Marciano: Demosthenis vita, quam e cod. Parisino T acceptam Reiskius edidit Oratt. Grr. Vol. IV ad calcem p. 152. Deinde orationes L. in Catalogo numerantur, sed tantum Ll indicantur hae: Olynth. I— III