— 6— paucis versibus absolvit, infeliciterque Thucydideum xudēovros accurate dictum cum latiore notione ν Ʒνπ i. e. in herba commiscuit. Ergo ex his Thucydidis et Diodori locis collatis comprobari non potest nudéew idem esse quod florere.
Nectamen dzudéorrog rob dtrov est tempus maturitatis plenae. Est enim obser- vante Petavio(Var. Diss. II, 11) maturitatis gradus duplex: aut matura seges ad falcem et plena aut adhuc viridis tam spica quam semen, ita tamen ut esui sit aptum, etiam suavius
etiam Graeci errorem nonnunquam augebant. Pfaff. De ortibus p. 74 sqq. Scholiastam quoque errare ad Thu- eydideum locum adscriptum volunt, quod explicet„ατ τ‿ν νππκι⁵οαον ομmηηναά. Dodwellus quidem(Ann. Thuc. p. 124 ad annum belli tertium) censet scholiastam Graecum more Romano numerandi Calendas Octobres retrorsum ad Idus Septembres seductum esse. At recte notatum interpres hunc mensem invenisse videtnr in Calendario aliquo, fortasse Ptolemaei. Ptolemaeus enim Arcturi ortum matutinum posuit diversis his diebus: 23 Thoth.(i. e. 20 Sept. Juliani) hora 15 ½(nam in hoc die scribendum censeo τς*ν pro εν Petavii et Ideleri vel pro ¹νςα Fabricii. hanc enim horam posuit Ptolemaeus pro Ponto medio sive pro gradu 45 latit. eumque in ortibus matutinis primo loco)*. Deinde d. 26 Thot. sive d. 23 Sept. Julian., ubi Fabr. perperam ς, hora 15 i. e. pro Hellesponto sive 41⁰. Tum d. 28 Thot sive d. 25 Sept. aequinoctium auctumnale. Tum d. 29 Thoth sive d. 26 Sept. Arcturi ortus matutinus hora 14 ½(nam ante Aorrongos e Bonavent. cod. insere 20%8) pro Rhodo sive 36°. Tum idem ortus d. 3 Phaophi sive d. 30 Spt. hora 14(male om. 6 Petavius, Fabricii ineptum„ correxit Idelerus in„6) pro Cyrene(Alexandria) sive 31°. Denique d. 6 Phaophi sive d. 3 Octo- bris hora 13 ½(ubi Petavius male pro 5*) i. e. pro Syene 24 ⁰. Erravit igitur scholiasta Thucydidis tantum in eo, quod locum et tempus Atticae et Olymp. 87, 4(a. Chr. 429) non accommodavit. Diem ego 21 Sept. Juliani pro 432— 400 et Attica inveni ex ascensione recta 186⁰ 35,0“ et declinatione 31°35 3“, quem stellae locum Herlingius noster subduxit ratione simul habita ipsius stellae motae. nam alias RAsc. esset 185⁰34 29“ et Decl. 31° 42 42“. Poli altitudo pro Attica et Böotia est 38⁰. Propter aequinoctii dies annis 430— 300 a. Chr. a nostro Calendario diversos e calculo Ideleri addidi quinque dies. Bonaventura(in Tabula Apologiae pro Theophrasto fin.) noctem 21— 22 Spt. pro Attica et anno 324 a. Chr., Boeckhius(Docum. Marit. p. 173) pro a. 360 et Attica posuit d. 22 Sept. Eundem ego inveni diem pro hoc posteriore tempore apparentis ortus matutini. Verus autem a. 429 a. Chr. incidebat die 9 Spt., Euctemoni ex alio calculo, fortasse alio parapegmate(observare enim verum ortum veteres non poterant propter machinas suas pejores, vid. Schaubach. Hist. Astronom. p. 352 p. 502, neque omnino potest ille observari in radiis solis, vid. Bailly Hist. ant. Astron. II p. 209) die 7mo ap. Geminum Isagog. c. 16: Ey dsε τ(sc. mensis Parthenonis)— rrre?e ds uaòl oxrosoc. Decimum diem Parthenonis esse 7um Septembris e coluris comparatis conjeci et primum diem Carcini, quo die Geminus Calendarium incipit, esse diem 28 Junii Juliani. Sed verus ortus vulgo apud scripto- res non vocabulo snανeAey et errrol significatur, ad hunc significandum dicitur accurate dνεreιν, νern cœε, uνvœνᷣosα. De quo discrimine Ideler. in Acad. Berol. 1816 p. 165. Halma ad Ptolem. Appar. p. 20. Intrr. ad Phrynich. p. 125 Lob. Inprimis Petav. ad Gemini Isagog. c. 11. Var. Diss. I c. 1.
8) Miror Schaubachium Histor. Astronomiae p. 503 Ptolemaei rationem Poli indicandi non intellexisse, qſnum horas a Ptolemaeo appositas esse diei partes accuratiores censeat, quam quas Geminus tradiderit.— Quod autem Bodius(Ptolem. Vernac. p. 259) pro Alexandria non d. 30 Spt., sed 26 Spt. posuit, tabula seripta est non vecundum ſixum calendarium Julianum, cujns d. 1 Thoth= d. 29 Augusti, sed pro anno aerae Narbonassaris 811 sive anno 63 p. Chr., secundum quam mobilem aeram ejus anni d. 1 Thoth= 4. 8 Aug. Gregor.