43
6ᷣ οα φσιασι¶õΤeOoorHeαν⁶ρσοσ⁹ς,
10„ drrεορντιμιαπο ˙ϑeιμι Sαν
oi*τιιινννιινmmᷣ‿⁶ιν dνφιάαμι πταφς
dνπ τπQσααά̈ο—sςε' dνν‿ zux eu νν
0-ν εέςσσρ ̈α‿ς. O ddr odr Merανσσ—επτεο⁴τινsαμες‿ναα ztεeνέ ην ꝙτπάmά‿ 0i dν ε&τιν doο‿ναοννw0 Kégln qœo⁷ ενοασενια Lεάd oν ⁴nioνεαις.²*) Plutarch. de virtute mulierum 7, p. 41 Rsk.: E⸗ Oordtas, 0ν KOdο⁶ενν νέυνοις, αωαάe ddeν†o diςυινμν ⁶ςs ²α B6 eςꝙ⁴οο eσ⁴ εινν Aeuxddν επƷντοσποωυιοο dqiνεν εᷣαυ⁶ν eie Sd⁴ναoωe de Xd⁴ουσ Adauναάννσς 2uszſase Diligentius de hoc saltu, quem praeterea conati esse feruntur Deucalion(Ovid. heroid. 15, v. 167): Calyce virgo(Athen. XIV, p. 619), Harpalyce(ibidem), Nicostratus poeta comi- cus,) Charinus jambographus, Artemisia regina Cariae, Rhodopis nescio quis, Maces, qui quater periculum subiens semper amore liberatus esse perhibetur, exponit Hardion sur le sault de Leucade.**) Venerem ipsam, quum flagrante Adonidis mortui desiderio teneretur, de saxo desiliisse et animi perturbatione levatam fuisse, nec minus Jovem in- sano erga Junonem amore cruciatum in undis malum deposuisse tradit Hephaestion. Haec maximam partem Apollinis sacerdotibus et poetis, qui pro consilio quisque fama uteban- tur, deberi consentaneum est; sed quae de Cephalo narrantur, ad istum expiandi ritum respicere, bene observat O. Müller Proleg. p. 416: Da nun auch Rephalos den Sprung zuerst gemacht haben soll, so wird dies in der ursprünglichen Sage in Bezug auf Apollons- dienst gefasst worden sein, man wird den Sühngebrauch hier speciell als Mordsühne an- geschen haben, da Rephalos nach Hellanikos(schol. Eur. Or. 1 48) vom Areopag verur- theilt und aus dem Lande getrieben wurde, und als uyds(Strab. X, p. 456. 459) nach jenen Inseln kam. Apollinis sacra cum Cephalidarum gente**) conjuncta fuisse idem demon- strat Dor. I, p. 251, quod si reputamus, viam, qua cultus Leucadiam pervenit, inveni- mus. Etenim si audimus, Cephalum ab Attica in illas regiones fugisse et primum de saxo se praecipitasse, sententiam subesse intelligimus, ab Athenis Apollinis cultum et ritum in Thargeliis solitum illuc translatum esse. Quemadmodum vero in talibus fabulis e cultu conformatis consuetum novimus, Cephalum Procridis nece contaminatum et culpa onera- tum ſingebant, quandoquidem nonnisi nefarii homines deo isto modo consecrabantur.
54) Locus corruptissimus; hoc quidem certum, 10„ nmiνεμς(cum Kegadov jungendum) reseri- bendum et 1Irαe.αα⁵ falso pro IIzeεαα positum esse(Tzetz. ad Lyc. 952); tamen sic quoque non omnia menda tolluntur.
53) Qui sequuntur et alii enumerantur a Ptolem. Hephaest. VII.
36) Academie des inscr. VII, a. 1755. Etiam aliis locis similia sibi tradebant: Paus. I, 30, 1; Diod. V, 62.
57) Hesych. Keqzda,„εeνο ντνκννυυm
&A249O,


