42

Hefftero facile concedam, quamvis minime necessarium ducam, hanc dei naturam primam statuendam et nominis stirpem in voce 20ιι, 2οο maturare) quaerendam esse. Qui factum sit, ut priscum solis et temporis numen in messis tutorem immutaverint, non opus est, ut multfis exponam. Nec facilior est ad fidem viri docti sententia(Rel. d. Gr. u. R. p. 550), hominem deo esse mactatum, ut messe facta gratiae ei persolverentur; tale enim homicidii genus an Graecis unquam in usu fuerit, valde dubitaverim. ²) Omnino ut Por- phyrio utique fidem habeamus et diem illum sine ulla dubitatione pro certo sumamus, ne- cessarium non duco. Ceterum notandum est, quod scriptor dicit: d ⁵•ρν ειεέιτεμρνη quo probatur sententia, quam capitis hujus initio protulimus. Quomodo antea res divina facta sit, non comperimus; hoc quidem statui potest, hostiae vicem unum e civibus sustinuisse, quod recte animadvertit Heffter Rel. d. Gr. u. R. I. I.„Anfangs mochte man denselben aus der Bürgergemeinde wählen; als indessen die gesteigerte Humanität sich solcher unnatür- lichen Opfer zu entledigen suchte, doch aber von Staatswegen nicht wagte, den alten Ritus ganz aufzuheben, da nahm man einen von denen, welche zum Tode verurtheilt waren.“

Magis etiam ritum cruentum mitigaverant Leucadii, qui non solum reum quendam eli- gebant, ne vitam quis poneret nisi qui noxam capitalem sibi commeruisset, sed etiam illum in mare de rupe prolapsum ut vivum quovis modo reservarent, studebant. Strabo X, p. 311 Cas.: ε τα m⁴τοωσ ꝙτoς déuενααο⁸ εαO εένιααμνιι³⁶eν ενν In Sασς το μεμ⁶αν‿ινινοο dm Gενοπνπνσ επεςνα ταα τσνςννονναἀτï— νιτααωυνν, dοτπνοοιπ, xQπαeμν, ε&αστι οQνoε αον αro- Sππ⁴ν m—πητ εν mτἀ ⁴ονεσιπν, dνανεεέν υνασαα̈νν 17 1r1nGαειι⁷⁰ d⅜λνέ ⁴μιοdεέα dν zd 1εκοαςᷣς ⁴αςσι ννι Qππεμνρειαιιτας ττοαι⁶ς τα 11ε0σσ⁴ειν ες J⁶α‿νeσσmQυαι 60% εεμ⁴ rταν 2τααηασ‿ 1Oεέννα. Nee Servius(ad Aen. III, 279) omittendus est, qui rupi tradit nomen(ferzdνν⁸) inditum de Leucate puero, qui, quum Apollo ipsum rapturus esset, de scopulo se deje- cerit.¹*) Quod homines in mare projiciebantur,**) inde sine dubio explicandum est, quod aquae marinae singularem lustrandi vim tribuebant.*) Omnia crimina hoc modo in profun- dis demergi persuasum sibi habebant, quod Strabo jam vidit dicens: dεπνπνιοαππm‿ ον Ab hoc expiandi ritu etiam saltus amatorius originem habuit, si narrationes fide dignae neque e cultu ſictae sunt. Nam quum fama esset, in saxo illo sanandi et lustrandi potestatem inhacrere, cogitatio incidit, animos amore aegros morbo liberari, si ad Apollinis Leucadii templum profecti de loco edito in aequora demitterentur. Strabo J. I. IIérOα*ο e&σνι euν 1 I96ν τποοαεmι ε feνν⁴⁶ος. Erei dε o feurdra trd⁴⸗⁵αυνοο 100 2εαα τ⁶ αν rodς εᷣꝓοουτπιασς πασευν νπμεινειεειιμεέοιν

05 d Tyerciν ττο⁷νlYJa†oα,

30) Malim sentire cum censore, quem Heffter citat(Zeitschr. f. die Alt. 1847, Nr. 355): In Rho- dos brachte man ihm erst am 6ten Metageitnion Menschenopfer, also nicht mehr in der Ern- tezeit— denn diese ist mit dem Aufgang des Sirius 8— 14 Tage vorher geschlossen— son- dern ein Sühnopfer dem allzuheftigen Zeitiger.

51) Quae apud Photium leguntur v. éwrden dνντeοs 11ᷣ rεεiοον, 2†ꝓσ½υον inεoudeν ανοds 8 10 ανοε oε ieοεέe XMuνσ ε †αταιᷣð ονυιν τονινο TTOdνι⁶σόιι τννν πOοιτεασιι οd de- Eraioy, de saltu amantium intelligenda sunt. Ampelius lib. meinor. S: Leueadée mons; unde se Sappho dejecit propter virum: in summo monte fanum est Apollinis, ubi sacra flunt. Et, cum homo inde desiluit, statim excipitur lintribus.

52) De more hostias de loco edito praecipitandi, cf. p. 4. 6. 8. 11;3 praeterea Böttig. p. 580. Meiners de sacrif. hum. II, p. 80.

53) Hlerm.§. 25, n. 8.