7

nos facit Porphyr. de abst. II, 36: Dotrizes ey raες ε̈ναςας ανας ν ττ⁷ττνν, 1 mνέον 10 ½ιQν,&dεοrro 1ν ρειμι⁴μτιν τν⁴‿ εmOαμνσρoνes KOG%ꝙ(i. e. Baalo) 2⁴ τπτ‿³τφ⁹ο Jε Douiνe 100οιιιντ⁴ισννενυασαἀετιν, νν X⁴Qᷣme ουισσπτπέένı τm ownν dern duνε̈ρασυεκν ν. ¹. 2. et Euseb. de laud. Const. 135: Kooν ειιν*ναρ oiieνs 2ααν m⁵—ꝛQCzασπον ετοο ⁵ειοωνττ eαἀ να μωοωνοωννέ̈ν τν Lr⁶υ Tyrü, quum Alexander urbem obsidione premeret, ritum cruentum jam pridem ab- oleverant; tamen fuerunt, qui calamitate perterriti suaderent, ut numinis ira sanguine hu- mano leniretur.*³) Singulari vero diritate et mentis caecitate Tyri coloni, Carthaginien- ses, hanc consuetudinem tenuerunt nec prorsus abjecerunt ante seculum quartum p. Chr. n., si vera referunt Porphyrius de abst. II, 27(εέeιꝙον ννον) et Tertullianus apolog. cap. 9: „Iafantes penes Africam Saturno immolabantur palam usque ad proconsulem Tiberii, quĩ ipsos sacerdotes in eisdem arboribus templi sui obumbraticibus scelerum votivis crucibus exposuit... Sed et nunc in occulto perseveratur hoc sacrum facinus.« Rationem, qua rem divinam faciebant, describunt Diodorus XX, 15: τπασοmoαιτοςmeτ⁸dς KOdrον ναἀ‿νονς εν Tereνας τς επόσας εέeν᷑εα⁴αειέ̈ας ερνν ⸗èν m, Gle τν% νπειντι*εένια τυνιν ⁵μμάαεdων dαozusdieto u riretr ie 1⁴ Ʒ½Qἀαμαααα π⁴νεςι πηος‚ et Clitarchus ap. Suidam et Photium v. 2ονσμος 7⁴⁴⁶ς zcul qσ 6100 16 xcl KAelrαννο 2„ KGO½ουν⁸ 2- rcls ue/αeαε εd—ꝝν᷑κα ⁹³ι rcls Isοσ τον Oò vou rrtrteνντιαηςιν ⁷⁴³ςιτιισι ε α‿ανςι τνοσεέεσιρμνα εεαυκν ταε νέιάοασς, σ, ετι⁵ασαε εετιειεια νπσQτο wuletν 1⁶νε ασηρεμνμενον εμπτ⁶ το Ʒατο⁶ς ϑαν—⁷νεέάαέν*6) Hostiae mater adstabat lacrimas et gemitus cobibens, ne sacrificium ad irritum caderet; ad hoc tibis et tympanis strepitum commovebant, ne clamores et lamentationes audirentur, ut legimus apud Plutarchum de superst. 15; qui vero liberis carebant, victimas a pauperibus sibi emebant. Quantopere hacc tristis superstitio animos obcaccaverit, exemplo cognosci potest, quod apud Diodorum 1. I. obviam venit. Ducentos pueros, quum urbs ab Agathocle oppugnaretur, e nobilissimis familiis collectos deo immolaverunt, trecentos praeterea alios parentes ultro obtulerunt.**)

Etiam alias Africae gentes de Carthaginiensibus hune Molochi cultum adscivisse, testan- tur, si satis certi, Minuc. Felix p. 70 eced. Wower:»merito ei(Saturno) in nonnullis Afri- cac partibus a parentibus infantes immolabantur, blanditiis et osculo comprimente vagitum, ne flebilis hostia immolaretur«; Eusebius de laud. Const. 15: Iißοrs ααονν⁴ονννοε ας 6*οισꝙιοοοωοσ⁵ας oε εανιανsε⁴εοινιο ˙ϑεοσς, et Plutarchus parall. XXIII, p. 311, qui ex He- sianactis Libycis refert, Calpurnium Crassum, qui sub Regulo imperatore stipendia merue- rit, a Massylis captum et numini jam devotum(uυε ⁶υνεαναα τ ἀoοmνκν) Bisaltiae, regis ſiliae, ope mortem effugisse. Fabulae vero, quae a Plutarcho ibidem ex Jubae Libycis nar- ratur: Merd ννν ιoον επ⁶⁵σςσσυν☛εεμειε⁴οαςσ‿το⁶ε εiς iνν Erd 1ος νν*Ʒαἀαασεες, 8908 dν τος νονςι ⁴oαι 20.ι 9⁴εν. KG⁵³ιςιεοουν 9⁸, νατνο, 20αειασσ loνννου⁹, 10„ παιανοσ r000Ge zl⁴ εν l 010ν Ʒέαέασε ⁴μσέιαα τιςdεσαςν, ſidem non magnam habuerim.

filium natu maximum mactasse et combussisse traditur II. reg. III, 27. De Sepharvaitis vid. lI. reg. XVII. 51. De Jephthae filia(judic. XI) disserunt Nork VIII, p. 3S1 et G. J. Voss. de idolo- lolatria I, 25.

53) Curt. IV, 5. ef. Movers Phoenic. I. p. 300 sqq. Clasen theolog. gentil. III, 4, 4(in Gronov. thesaur. VII). Raoul-Rochette histoire critique de l'établissement des colonies Greeques I, p. 74.

56) Huc referenda videntur, quae Plinius scribit hist. nat. XXXVI, 5: Inhonorus est, nec in templo ullo Hercules, ad quem Poeni omnibus annis humana sacrificaverunt victima, humi stans ante aditum porticus Ad Nationes. Nam Hereulem(Melkart) Phoenicium deum solarem esse pervulga- tum est.

57) Pescenn. Festus ap. Lactant. instit. div. I. 21. Agatboele victo captivorum pulecherrimos saerifica- bant, Diodor. XX., 63. cf. praeterea Justin. XIX, 1 et XVIII, 6. Plutarch. apophthegm. p. 1753. Porphyr. de abst. II. 56. Sil. Ital. IV, 770 sqd. Münter Relig. der Karthager§. 4. Bôttiger p. 575.