5

Inter feras istas gentes Asiaticas morem reperimus, quem Africae et Australiae incolae quidam ad nostram memoriam tenent, dico morem homines non modo sacrificandi, sed etiam devorandi. Siec Derbiccae grandiores aevo mactabant et comedebant, Aeliano teste var. hist. IV, 1: eoptzzct rous drro 8910 ντò RX rn e,1κας ντεεοισει τοιςι ⁴ιων dν⁶ρσς εααανυονετεε, deνπας οðíṽ: dsν νναςαςν, cui addendus Strabo XI, p. 558 Cas. να a*οοσ ε ετ⁴ς σαἀρραας oε ⁴eνιτια ιέυνοοις.²¹) Neque alia fuit Massagetarum consuetudo, ut IHerodotus refert I, 2 16: 2 πκ νμο Q̈άνννQνQ τ‿οεα, oi ro00 ννW o πάe&ναεε σωιι⁴ςνεεςι Ʒοιασ 1utν 2εα dνα ειτο⁴ʃ⁵σταα dναμι ανν έννπνέωμιεε ε τ⁴ οέα œενευινεέονπσ.²) Omnino statuendum est, omnes gentes, quae carne humana vescebantur, hominum caede aras inquinavisse, quum communis sit populorum incultorum opinio, deos iisdem, quibus ipsos, epulis de- lectari. Huc pertinent Issedones,“) Androphagi juxta Seythas, quos Herodotus com- memorat(IV, 18. 100. 102. 106), Anthropophagi insulas Indicas habitantes, quos Pto- lemaeus enumerat(VII, cap. 2, 4. 27. 28,*), Calatiae Indi, qui Herodoto teste III, 58 parentibus vescebantur, Anthropophagi Aethiopiae a Plinio nominati(h. nat. VI, 55), et Hiberni, qui vel parentes suos mortuos devorabant.*5)

Singularis fuit ritus Albanorum(ad mare Caspium), qui sacrorum ministrum furore correptum deae lunari immolabant. Rem exponit Strabo XI, p. 346 Cas. 6½ d" ρα‿τ (Sc. 10ν εεοοιιισ) el A„ νι⁴εινέηε ενοσνέ̈νοο π᷑αυεέαα να⁴ 11αςιτm⁴νωο, 100 0 νσ☛α 300„ 6 1eõeds dεοσεαν 0„α᷑ς 160 rOëgeνπνιις 16&νιααηιπ⁶σνmεᷣαενονν ε—eστεατια ττοσσνεας sεiς 9 dαν νς Ʒεμο σσ ςα εειεαεος ϑεεαα αμνιιισεiς. TI¹ε ε ϑιυισιας τισιροε τοεε εναυν ετα⁸ς 1eoαeν 1⁶νν ⁷ τπιο, εασστνινμ⁵ος 6ννσοπποεαέι, 1παρα⁴α εννταοο π⁷ονς, alet dι τς πάμιειναοαασς 218 1 2⁶εας, Oν eραιέιαοοο τοιοιιοιι πέσνμτοε dε ασπGνιυέοιννντασι μάιιτεα τυ⁴ εέ ꝙτοο τπτ‿ατs, zl eis 70 10 ⁶ rεορσοιεννοοσσειι νιμμιεένις ε τον ⁶σααοςσ εεςα ντι—το0ĩ Eιαιννοσσεν έςνάνιιες εάααιααο 01% JOέτοε.

Lealatus caplivorum caede deos sibi propitiasse a Sopatro Paphio docemur ap. Athe- nacum IV, p. 160:

(Iαrας) 1α ος ε˙9ος coi, ir deν ττοοτέ⁸οτιαε⁴ * 7078 7107610 1.G%, 6lν τ εος 10G μμάμαεοιις. ²) Btiam a cultu magnae deorum matris(Cybeles, Rheac), quem Phryges imprimis ex-

T⁴οοαςσ—Qν υά̈νσσοσνοοιε, dοαεαε ⁶ςσςσι Tεεοωσσ

Mowvνzi, SOονέινσι ꝙᷣνηεdενο αισ 2υνντ⁷ο. Tzetzes ad Lye. 194: 0ν νραστηοσ õ0)ϑbdνα, ν TIeoοεσςσν) Toινέυeνα T0ο†σεςε xc quonoeε 2τειοοοσσσ ταἀα ενυσ 1α αονασςσ τυι 9,νσ. KOuοα ε Aidou 20„ Tα I⁸⁷ 3 618 0»*, Iqονεένει 1008 νμκκαςοέμινοοις‿ 8*εραἀαεέιν.— AAdο 0⁶ Tαασ ⁷ἀσνιαα tα 2„ν 11αςα,&s 0 ¶QO¶ †εέεςνασα, 8ε, 0 10⁸G S6νονινς ¶αμοοιιιέινοωυεσ 9b m]— TIqotενεi.

21) Similia narrantur de Sardis Zenob. V. 85 ex Aeschylo: O ν1νν q*᷑υ‿ςο⁶σ m‿‿‿τιιιοννπτεε, KAOνσQ doric dres dαποιιπιια,‧ τις πηνο τ ⁵*⁵α⁶οωο⁷πνοντα ετν,„εeꝓνντασςν εν KHoοeν ενυον νέαàααννεεέε r⁴ ασρσαιοέηοο αμ‿τνονν mςνν νς—τπmQοονντο dαmτm⁵⁵eενι νπάα ϑυννεεν..

22) cf. Strab. Xi, p. 535 Cas. De Bassaris(ubi?) Porphyr. de abst. II, 8. De Padaceis, gente Indica, qui non solum morbo affectos, sed etiam aetate proveetos immolatos comedebant, Hero- dot. III, 99. Euseb. pr. ev. VI, 10: 2011 ε ενντσἀ ν⁴αᷣeττνmά νi Tr*ν, rJ 1νοντ, OIrtνες τοςσ ενππνπτινννιας εεέοιυι dyειονοτεει εάαα τοιοσς ϑ⁶οσπσπτεςι ⁵εςι ιοιασιν.

25) Herodot. IV, 26. Mela II, 1.

24) cf. Küll, HI. p. 479, qui et alia praebet II, p. 284, 525, 467 et 475.

23) Strab. IV, D. 159 Cas., qui addit: 26„½ 1νσoἀάeριπιρς αμκνας rννιz⁶ν yεrα, 2d 8 τόινας τποιιοοσνντεινας, να‿ Kelrο τωα νοεε εα οα μεsοs 7T0½ Gσ.αχα mGμο 1έωe᷑᷑ ᷣ̃᷑lõῴm*. Vid. etiam Plin. hist. nat. XXX, I.

26) ef. Plutarch. de superst. XIII, p. 171. An Galli subintelligendi?