4

contraherentur; cf. 0⁰⁷ο⁶νν 0d. 8, 35. Tum Od. 11, 266. in nomine proprio Au†ο 10ναυοs littera" syllabae tertiae, aeque atque Od. 4, 83. 127. 229. in voce Alyurlou⁵ littera ¹, ita opprimitur, ut in vocabulo pronuntiando quattuor tantum syllabae audiantur. Restat Od. 12, 99. G½ ϑεέ εᷣ œαι εναοσπι, quo loco non dubito quin vocula 24 delenda sit.—

Quae si ita sunt, in quarto hexametri pede in II. 1— 12. et Od. 1— 12. ante mutam c. lid. nusquam syllaba correpta invenitur.

Porro hoc animadvertendum est, fere omnibus locis brevem syllabam ante mutam e. liq. ita positam esse, ut dactyli sit secunda syllaba, non tertia. In locis 131, quos supra ex Iliade attuli, quinquies, in locis 154 Odysseae sexies est syllaba tertia: II. 4, 339. a⁴ν⁴αοσ 0 11,„Glov. 5, 31. et 909. Tειννέαππανννα in versu exeunte. 11, 69. z ε d οα ωαα. 11, 572.(0ℛ̈ωαια τ6h0.. Od. 3, 320. övιυνα 110010v. 8, 92. xœ zοeα. 10, 234. 1,64 11006*. 11, 583. 1000 111—s. 12, 99. d ze„αrl. 12, 330.„α ⁴έμ.

Ex his Od. 11, 583. et 12, 99. iam supra removimus, altero loco scribentes υσσαανοσε altero delentes voculam 16. Deinde Od. 12, 330. synizesis adhibenda est. Od. 8. 92. fortasse scribendum zdr„τα, ut saepe zdeæ ερ⁵α‿ᷣsςσq˙-mOd. 3, 320. örνα τπαοιοοων õsine dubio falsum est; nusquam enim in carminibus Homericis ante vocem νυαςσ eiusque composita brevis syllaba invenitur practer Od. 17, 275.„ fOαιοο, quod non dubitamus mutare in Gα τπασιιο. IIlo loco scribimus: dντ έϑα vel G6 ει O,τĩ˖ ÿ̃0ṽà V7O0—&να d11.ꝭlᷣ. Sic in Odysscae libris 1— 12. unicum restat ue2αᷣꝗmꝙαανιy. Ex quinque autem locis, quos ex Iliade attulimus, unus, 4, 329. rectius fortasse scribitur: α 190 I1A9107 oννηκννι ττονιινόιeGc 8KQoe dg. 3

Easdem, quas Homerus, etiam auctores hymnorum Homericorum leges secuti sunt. Ex 60 correptionibus, quas in omnibus hymnis ante mutam c. liq. inveni, plurimae in quinto et in tertio pede leguntur. Locis 15 tertia dactyli syllaba ante mutam c. liq. posita est, sed plurimi ex his locis mutandi videntur. Examinemus singula.

I. in Ap. Pyth. 210. legitur:

r² 1 Ʒϑν α ϑι⁶ν ⁵ςαραςιειεο O⁵ο dnαν quem locum, etsi non mediocriter offendit, mutare non audeo.

IH. in Mercur. 294.

00„ d⁴οσ σσαν⁵εννος 126eε d* ερᷣσ⁴sς MdOorεꝓizs. scribendum est: Gσ.⁵ άν ⁴αο ⁶ρρσασα⁴e νο*. cf. II. 1, 540. dνννσοσναέααααααο oidg. Od. 15, 202.

Ibid. 332. r6 Ge ON α fortasse scribendum est 20 XOα.

Ibid. 348. dεειέ☚ εεσdεᷣνεαά bene mutavit Schneidewinus in 89181½ 1646 9.

Ibid. 394. idem pro de᷑σιοωνs restituit&æOb;ps.

Ibid. 560. ϑ̈ τ⁴αινν confirmatur versu Od. 10, 234.

IH. in Vener. 131.

a22⁴ σσασασςς Zuς„οανναςσμμσαι ν⁴ε τοανκmσν.

et v. 187. ³αα ασι 1r00 Zjd„oνναμνιωοιισιι ⸗«iεαοσ.— delenda est vocula ες.. Ct. II. 22, 338. 11G% dn ris va po⁴ναμισ⁶σςν τε 1κηνυπνQ. Od. 2, 68. 3, 98. 15, 261.

Ibid. 179. 01% d μέ ½ OrO»& αQ, Gꝛ/½à¶»οσάέε. scribendum est aut: oT„ d 6 π», aut: 07„„— 1* r00 10*. Vide, quae supra de voce 7100010g diximus.