31

facile dijudicari poterunt, II. IV. 485, rhy„eν d αρμιμμαιοσινπν ⁴φe⁵ν αμονυιν οσ⁸εεσασ εsεταμ, dcpa trvy dννꝙσσεοαρνν d†ρρ, quo loco poeta conjunctivum zeνι⁵ν posuit, primum quia éseéraue pracsentis loco habuit, quod facere eodem jure poterat, quo omnino aoristum universali praesentis vi in comparatione usurpari in superioribus exposuimus; tum vero consentanenm est, poetam tanta imaginationis vi res praeteritas mente respicere, ut ei quasi praesentes videantur, id quod eum impulit, ut sententiam finalem eodem modo ad-

jungeret ac si praesens antecessisset.

——ꝛenn—