23

profert, id ipsi rerum usu experiri probatumque„invenire studeant. Itaque quum dicit (II. II. 147) ð brs 2uiονᷣ Zεcßos 8Sb Antoy 41.S0y, nihil aliud sibi vult nisi ut dicat: Quemadmodum videbis, videre poteris, segetem vento agitari. Eaque notio, ut: aliquando videre, audire, comperire poteris, in omnibus hujusmodi comparationibus cogitanda est.

Jam vero ad singula exempla transeuntes primo loco ponamus ea, quae particulis 68, Gesrt non adjecto öre inferantur. Quorum in numero primum oeccurrit II. II. 474: TPots d, dς deνμιι³ια ππλσνανπαι αέν αrταοι ⁴ες dασ ετοοοσινν, Erεl νε ννι⁶εένmqτυνιꝛ⁊αα̈ο ον us rods ineuves duεε⁴σιννον εένννιυάα αᷣά* ν˙εμα, de quo agit Naegelsbachius(excurs. IX) ita ut Thierschium refutet, qui in hujusmodi comparationibus particulam s ut si significare vult. At recte Naegelsbachius monuit, enunciationem dg— d⁴ααρενοοσνν ipsam esse apo- dosin sententiae condicionalis, eujus protasis est&reε μ„ιεέ ιμι˙εσσν, ideoque pro- tasis condicionalis locum tenere non posse. Huie generi haee quoque exempla adscribimus II. IX. 323, ubi Naegelsbachius οενονν scribit et pro indicativo habet, ut XXII. 99, quod etsi patior, tamen conjunctivum quoque recte se habere censeo; XV. 381, ubi zε,ενια œ‿eτααtoz(conj. aor.) apodosis est sententiae örrdre exeiy. Addi possunt etiam NX. 183, 485, XIII. 198, XV. 323, si quis participia dννοααννen, rrs,, agerdecyre, ⁴.˙Sr solvere velit&rei ze dνννοιανν, εσαι‿α˙, dgnνμνπεο„ ASnToy. Sunt vero etiam exempla, quorum protasis comparativa non est eadem apodosis condicionalis: Il. V. 161, XI. 67, XII. 167. 428. XVII. 742.

Sequitur magnus corum exemplorum numerus, quae conjunctis particulis Gς öre inferuntur, quae omnia eo redeunt, ut verba Gs sc. EZes enunciationem conforment, quae eadem est protasis comparativa et apodosis sententiae condicionalis vel temporalis ôre arl³. Ea vero iisdem legibus adstricta est, quibus omnes ejus generis sententiae tenentur. Igitur II. XI. 155, E d' dre mög dAidAv E„ Aε⁴ασα Oεμσπάανσ έełφõ, significat: Quemadmodum res se habet, si ignis silvam corripiat, ita ut intelligatur: et videbis vel videre poteris, quomodo silva igni corripiatur-

Quoniam vero in singulis fere nihil monendum est, nisi, id quod jam ex antece- dentibus apparet, futurum indicativi abesse a comparatione omnesque hujusmodi formas aut conjunctivos correpta modi vocali kabendos aut corrigendos esse, id tantum rei con-

summandae causa superest, ut locos, qui huc pertinent, breviter indicemus. II. II. 147,