11

sunt ²⁰); ab iis usus accus. cum inf. latius pertinuit. Ita Accusativo cum inf. exprimitur res objecta contemplationi etiam iis locis, quibus si gram- matice explicare velis, subjectum esse videatur;[Egregie ea de re egit Lindavius in disputatione, quam de conjunctionibus ut et quod et de accus. cum infin. scripsit(Halis 1831 2²¹); ad eum ablegamus qui plura desiderant] e. c. Tempus est, nos de illa perpetua vita cogitare; Cic. ad Attic. X, 8: omnibus enim bonis expedit, salvam esse rem publicam; Cic. Philip. XIII, 8. II. III, 156: 03*εέ̈μέμισι Toœ ddye o—ννέιιν

Grammatice hic accusativus cum inf. subjectum esse potest, logice nulla ratione; in omnibus his vel verbis, vel adjectivis, vel substantivis notio judicandi inest, accusativus c. inf. autem objectum est judicii ²²).

Nec dubitamus statuere, etiam iis locis, quibus absolute positus est, Accusativum cum inf. objectum esse. Cogitata ut flores in arboribus prosi- liunt in lucem atque animo obversantur; accusativo cum inf. exprimuntur, sive verbum sentiendi declarandive antecedit, sive non antecedit. Apud Graecos hic usus late patet. II. VII, 179:

2⁰) vid. Machsmuthium in disput. de accus. c. inf. pag. 9: Minime fugiet, ver- bis sentiendi et declarandi fere semper veram et praesentem conjunctionem objecti et verbi cujusdum appositi indicari.

21) pag. 38 sqd. Die Erfahrung aliquem esse justum wird mit der Beſtimmung verum, honestum, decorum est, Object meines Wiſſens,— und daß es Object des Ich iſt markirt die Sprache mit dem Accusativ.

22) cf. TFeissenborn.§. 316, Anmerkg.— achsmuthius l. I. p. 18 in eo verum vidisse non videtur, quod hanc constructionem licentia quadam ortam esse putat loquentium, qui primam constructionem brevitati studentes variis adhibueriat oe- casionibus— mox autem in frequentiorem diversumque usum aberrasse eos adjiciens.— Merito reprehenditur ab Eichhofio pag. 62.— Attamen et ipse Wachsm. verum sensisse videtur, quantum quidem ex iis, quae sequuntur, conjicere licet.

cf. Madvigii gr. lat.§. 394. Ein Subject ſteht im Lat. im Accus. mit einem Infi-

nitiv als Praͤdicat, um den ſo ausgedruͤckten Satz als eine Vorſtellung zu bezeichnen, die Gegenſtand einer Ausſage oder eines Urtheils iſt.