—, 2—
auctor ſeribit, Germ anos in provinciis Romanis blande, manſuete innocentec- que vixiſſe cum veteribus incolis, non quaſi cum ſubjecris, ſed vere cuh fra- tribus chriſtianis. O! quanta fuit differentia inter mitem et humanum majo- rum noſtrorum animun, et inhumanitarem KRomanorum, dui le non fratres et amicos ſed ſuperbos dominos, quin imo crudeles tyrannos et Vexatores In devie- tos er subjectos præbebant!— Sed redeamus ad propoſitum.
Si quaevis natio, rudis quidem et vitae politiocis ignara, ſed morum inno- centia et integritare inter ceteras eminens, quales Germanicos populos fuiſſe te- ſtimoniis hiſtoricis fide digniſſimis probatum eſt, haud cuiquam hiſtoriae humani generis amanti, ut oſtendimus, res negligenda aut parvi habenda videri poteſt, fi, ad majores noſtros quod attinet, viri Romani, ingenii et doctrinae laude in- ter populares clariſſimi(Caeſarem et Tacitum dico) a dignitate et gloria ſua et factis et ſcriptis parta non alienum eſſe putarunt, in vivendi ratione, ingenio, inſtitutis atque moribus Germanicarum nationum penitus cognoſcendis et accu- rate deſcribendis aliquam ponere diligentiam: nobis profecto, qui a majoribus tam claris ortum trahimus, ingenium hebes et animum obtuſum eſſe confitendum foret, ſi hiſtoriae et vitae eorum cum publicae tum privatae incurioſi cognitio- nem harum rerum nihili penderemus. Ipſi vidimus, fortitudine Germanorum orbem terrarum a tyrannide, quae taatum non omnibus nationibus jugum tur- piffimae ſervitutis impoſuerat, eſſe ſervatum: quid mirum, ſi celeberrimis hisce victoriis, quibus noſtram nepotumque debemus falutem, ſimilia illa vetera for- tia facta majorum noſtrorum in memoriam noſtran revocantur, admiranda iſta bellica facta dico, quibus non ſolum patriae noſtrae fines defenſi, ſed etiam im- perium Romanum, omnibus gentibus odioſum et infenſum everſum atque dele- tum eſt 1 Quid mirum, inquam, ſi egregiis illis ſac noribus, quorum ipſi teſtes fuimus et quorum recens recordatio in mentibus omnium laeret infixa, Germa- nici nominis et terrae noſtrae natalis caritas, quae paucis ante ar-is, ob fortu- oae adverſae acerbas plagas, ſalute Germaniae juſto citius deſperata, in animis
——