— 7—= de moribus et inſtitutis eorum et quæ ſunt alia ejusdem generis, memoriæ pro- dita invenimus. Vehementer profecto dolendum eſt, quod ea, quæ Liriu⸗ (Epitom. cap. C. IV.) item Pi ius major, de fitu„ moribus et inſtitutis véteris Germaniæ fatis plene et accurate explanarunt, non usque ad noſtra tem- pora conſervata ſunt.*) Pauca vero illa, quæ Iompomius AMela(L. III. cap. 3.) de Germania et Germanis commemorat, magis ad deſiderium lectorie commovendum et augendum, quam ad ſatiandum, idonea eſſe dixerim.

Sed omiſſis aliis Romanis auctoribus, qui, ubicunque occaſio ſe offerre videbatur, libris ſuis, quamvis parcam aliquam tamen de Germanis inspergere ſolebant mentionem; Juliam Ceſarem tantummodo et Tucitum nominabo, quibus maximam partem eorum debemus, quæ de vetere Getmania et ejus habi- tatoribus habemus cognita. Tncitur quidem, qui primum inter omnes, qui de patria noſtra antiqua ſoripſerunt, teneat locum, dignus eſſe videtur. Nam- que Cæſar, ubi res et occaſio ferebat, quædam tantummodo et de nonnullie modo Germanicis populis, quæ memoratu ſcituque digna putabat, commenta- riis fuis intexuit: Tacitus autem librum ſuum de Germania et Germanis hoo proprio conſilio compoſuit, ut, quæ de ſtatu Politico, de moribus et inſtitutis, non huic vel ili populo, ſed univerſæ nationi Germanorum Propriis eompertz Habebat et oculis prope viderat(Plin. hiſt. nat. L. VII. cap. 17.), ea, quam tantopere amabat, brevitate, popularibus ſuis nota faceret. Et quamquam li- benter concedimus, Tacitum, in describendis bonis moribus et in laudandis

ennk

—— X 5*) Tacitus(Annal. I, 69.) C. Plininm Germanicorum bellorum ſerptorem laudat; et Phrnrns minor(Epift. L. III. epiſt, 5.)„avunculus meus, inquit, beilorum Germaniæ viginti doom- Poſuit libros, quidus omnia, quæ cum Germanis geſſimus bella, collegit. Inchoavit, quum in Germania militaret, fomnio monitus. Adſtitit enim quieſcenti Druſi Neronis effgies, qui Ger

maniæ latiſme victor ibi periit: commendabat memoriam ſui„ orabatque, ut ſe ab injuria obli- Vionis adſereret Sic et Sweromius in C. Plinii vita ſoribit:„ Bella omnia, quæ umquam in

ermania gefta ſum, viginti voluminibus, Somprehendit C. Phünuias in pluribus Germanix Pertübus ſe millitaſſe ipfe dicit Hift, nat. Lib. XVI. cap. 1 et L. XXXI, cap. 19.